www.capital.gr
Του Χάρη Φλουδόπουλου
Τον Ιανουάριο του 2008, μία έκθεση της ΔΕΗ με τίτλο «O Ρόλος του Άνθρακα στη Στρατηγική Παραγωγής της ΔΕΗ» ανέφερε επί λέξει: «Υποψήφιες θερμοηλεκτρικές μονάδες για την περαιτέρω ανάπτυξη του συστήματος παραγωγής είναι νέες Λιγνιτικές μονάδες (Ελασσόνα, Δράμα), μονάδες Φυσικού Αερίου, Ανθρακικές, Πετρελαϊκές ή και Πυρηνικές μονάδες». Τότε ο σάλος που προκλήθηκε, οδήγησε σε αναδίπλωση την εταιρεία, η οποία εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία δήλωνε ότι δεν εξετάζει την πυρηνική ενέργεια.
Ενάμιση χρόνο μετά και αφού στο μεταξύ με πολιτική απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης έχει απαγορευτεί η χρήση του λιθάνθρακα, η διοίκηση της ΔΕΗ επαναφέρει στο προσκήνιο την ατζέντα των πυρηνικών. Σύμφωνα με ενημέρωση που είχαν χθες οι Συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ από τον ίδιο τον κ. Αθανασόπουλο, ο επικεφαλής της ΔΕΗ, έχει στείλει επιστολή στο ΣΕΕΣ (Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής) με τις θέσεις της ΔΕΗ για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό. Σε αυτήν την επιστολή λοιπόν, σύμφωνα με πληροφορίες των συνδικαλιστών που δεν διαψεύδονται από κύκλους της ΔΕΗ, ο κ. Αθανασόπουλος επαναφέρει το δίλημμα «πυρηνικά ή λιθάνθρακας».
Συγκεκριμένα ο κ. Αθανασόπουλος φέρεται να είπε στους εκπροσώπους των εργαζομένων: «Στείλαμε προ εβδομάδας επιστολή στο ΣΕΕΣ όπου επιμένουμε ότι βέλτιστη λυση για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας είναι οι ανθρακικές μονάδες. Αλλά εάν δε θέλει η κυβέρνηση η μόνη εναλλακτική λύση είναι τα πυρηνικά».
Σημειώνεται πάντως ότι οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ρώτησαν τον κ. Αθανασόπουλο εάν εκφράζει προσωπικές απόψεις ή απόψεις και της κυβέρνησης, για να απαντήσει ότι η παραπάνω θέση είναι προσωπική γνώμη.
Είναι φανερό ότι η διοίκηση της ΔΕΗ συνεχίζει να θεωρεί ως ορθή την επιλογή του λιθάνθρακα και σε αυτή την άποψη έχει στο πλευρό της και τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ. Ωστόσο σε περίπτωση που ο ενεργειακός σχεδιασμός για τα επόμενα χρόνια διατηρήσει το «μπλόκο» στο λιθάνθρακα, τότε η ΔΕΗ ζητά να επανεξεταστεί το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Η συγκεκριμένη επιστολή προφανώς αποτελεί ένα ακόμη «χαρτί πίεσης» για το λιθάνθρακα. Και αυτό γιατί η ανάπτυξη μιας πυρηνικής μονάδας θα απαιτούσε στην καλύτερη περίπτωση τουλάχιστον 15 με 20 χρόνια. Εν τω μεταξύ τα προβλήματα του ηλεκτρικού συστήματος που σήμερα έχουν «κρυφτεί κάτω από το χαλί» της κρίσης, θα επανέλθουν και μάλιστα εντονότερα στην επιφάνεια. Οπότε η ΔΕΗ κρίνει ότι για την κάλυψη των αναγκών του συστήματος σε μονάδες βάσης (δηλαδή τις μονάδες που πρέπει να βρίσκονται σε λειτουργία 24 ώρες το 24ωρο) χρειάζονται λύσεις που θα μπορούν να υλοποιηθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλαδή οι ανθρακικές.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να επισημανθεί ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχει κινητικότητα γύρω από το θέμα των πυρηνικών. Υπενθυμίζεται το πρόσφατο ερωτηματολόγιο του ΣΕΕΣ, που βολιδοσκοπούσε δημάρχους και εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών σε σχέση με το θέμα των πυρηνικών. Πρόσφατα επίσης η Ακαδημία Αθηνών, επιχείρησε να ανοίξει διάλογο για την πυρηνική ενέργεια
Την ίδια στιγμή πάντως, η διοίκηση της ΔΕΗ δε φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε αναθεώρηση του επενδυτικού της σχεδίου, το οποίο περιλαμβάνει το λιθάνθρακα. Προβλήματα όμως αντιμετωπίζει η ΔΕΗ στο σύνολο του επενδυτικού της προγράμματος για νέες μονάδες.
Πρόκειται για τη νέα μονάδα φυσικού αερίου στη Μεγαλόπολη (800 MW), τη νέα μονάδα λιγνίτη στο Μελίτη Φλώρινας (450 MW) και την επίσης νέα μονάδα λιγνίτη Πτολεμαίδα 5 (600 MW), που παρουσιάζουν καθυστερήσεις και σύμφωνα με τη διοίκηση της ΔΕΗ εξετάζεται είτε να ακυρωθούν, είτε να αναβληθούν επ’ αόριστο. Σε αυτές τις μονάδες θα πρέπει να προστεθεί τέλος και η μονάδα του Αλιβερίου για την οποία ακόμη δεν έχουν λυθεί τα προβλήματα χωροθέτησης.
"Αδειασμα" Χατζηδάκη σε Αθανασόπουλο
Να "σβήσει" τις φωτιές που άναψε ο Π. Αθανασόπουλος σχετικά με το λιθάνθρακα και τα πυρηνικά, επιχειρεί η κυβέρνηση. Μάλιστα με δηλώσεις του, ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Κωστής Χατζηδάκης, "άδειασε" τον επικεφαλής της ΔΕΗ, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα και ότι «κυβερνητική πολιτική είναι το όχι στο λιθάνθρακα και όχι στα πυρηνικά».
Ο Κ. Χατζηδάκης επεσήμανε ότι οι απόψεις Αθανασόπουλου είναι προσωπικές ενώ και το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής, δεν είναι παρά συμβουλευτικό όργανο της κυβέρνησης, το οποίο δεν λαμβάνει αποφάσεις.
8 Ιουλ 2009
Οι ακτιβιστές της Greenpeace
κατέλαβαν ανθρακικές μονάδες στην Ιταλία
κατέλαβαν ανθρακικές μονάδες στην Ιταλία
Σήμερα, 8 Ιουλίου, λίγες ώρες πριν ξεκινήσει η σύνοδος των G8, οι ακτιβιστές της GREENPEACE κατέλαβαν τέσσερις από τις μεγαλύτερες ανθρακικές μονάδες παραγωγής ενέργειας της Ιταλίας και απαιτούν από τους ηγέτες των οικονομικά ισχυρότερων κρατών να αναλάβουν τολμηρές δεσμεύσεις για τη μείωση των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Μπορούμε κι εμείς να απαιτήσουμε από τους ηγέτες της χώρας μας και την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να ξεχάσουν το περίφημο πρόγραμμα λειτουργίας λιθανθρακικών μονάδων παραγωγής ενέργειας στην Ελλάδα συμβάλλοντας έτσι στην αποτροπή των πιο καταστροφικών συνεπειών των κλιματικών αλλαγών.
Μπορούμε κι εμείς να απαιτήσουμε από τους ηγέτες της χώρας μας και την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να ξεχάσουν το περίφημο πρόγραμμα λειτουργίας λιθανθρακικών μονάδων παραγωγής ενέργειας στην Ελλάδα συμβάλλοντας έτσι στην αποτροπή των πιο καταστροφικών συνεπειών των κλιματικών αλλαγών.
30 Απρ 2009
21 Απρ 2009
Παρέμβαση φορέων και κινήσεων πολιτών για τα ζητήματα της ενέργειας
Ποιοι είμαστε και τι επιδιώκουμε
Οι φορείς και οι κινήσεις των πολιτών, που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, έχουμε αφιερώσει μεγάλο μέρος της συλλογικής μας δράσης σε ζητήματα που αφορούν ενεργειακές δραστηριότητες κάθε τύπου, ειδικότερα στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, σε πολλές περιοχές της χώρας. Πρόσθετα κοινά χαρακτηριστικά των συλλογικοτήτων μας αποτελούν η άμεση και βιωματική σχέση με τις συνέπειες αυτών των δραστηριοτήτων, καθώς και ο τρόπος προσέγγισης του ζητήματος της ενέργειας (από το μερικό στο γενικό και από το τοπικό στο εθνικό και το οικουμενικό). Το γεγονός ότι οι προεκτάσεις των επιμέρους καθημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε ανάγονται, πάντα σχεδόν, σε σχεδιασμούς και πολιτικές ευρύτερες (σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο) μας οδήγησε στην ανάληψη μιας πρωτοβουλίας αναζήτησης ενιαίου τρόπου ερμηνείας και εξήγησης των όσων συμβαίνουν, κοινού λόγου και, γιατί όχι, κοινών δράσεων, από τη σκοπιά των τοπικών κοινωνιών και των ενεργών πολιτών.
Δεν επιδιώκουμε να υποκαταστήσουμε την πολιτεία, ούτε να παίξουμε το ρόλο του φορέα του ενεργειακού σχεδιασμού. Έχουμε πλήρη συνείδηση του ρόλου που μας αντιστοιχεί, που δεν είναι άλλος από την υπεράσπιση μιας αντίληψης από μια ορισμένη κοινωνική θέση, που είναι θέση συλλογικής κοινωνικής ευθύνης και αλληλεγγύης. Σε όσους μας εγκαλούν για την απροθυμία μας (ή την αδυναμία μας) να συνδιαμορφώσουμε ένα “εθνικό” ενεργειακό μοντέλο, παραγνωρίζοντας τις θετικές μας προτάσεις, απαντούμε ότι ο ρόλος αυτός ανήκει σε αυτούς που διαχειρίζονται την εξουσία ή σε όσους φιλοδοξούν να τη διαχειριστούν. Υποχρέωση των τοπικών ή των θεματικών κοινωνικών κινημάτων είναι να επεξεργαστούν, να προβάλουν και να υποστηρίξουν αυτό που μας ενώνει σαν πολίτες χρήστες και καταναλωτές της ενέργειας, σαν κατοίκους περιοχών ανάπτυξης ενεργειακών δραστηριοτήτων και σαν υποδοχείς των όποιων επιπτώσεων από τη λειτουργία τους, χωρίς καμιά απολύτως ενοχή. Συγκρουόμενοι, όταν και όπου χρειάζεται, με μικρότερα ή μεγαλύτερα συμφέροντα, και αμφισβητώντας ακόμη και κεντρικές επιλογές στην οικονομία και την ενέργεια. Επιλογές που για πολλούς μπορεί να φαντάζουν σαν δεδομένες ή δύσκολα ανατρέψιμες, δεν παύουν, όμως, να αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία των περισσότερων από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Πως εισπράττουμε το πρόβλημα
Η ενέργεια και η χρήση της δεν είναι στοιχείο μόνο των σύγχρονων κοινωνιών. Υπήρξε βασικό συστατικό όλων των κοινωνικών σχηματισμών, τόσο για τη συντήρηση και αναπαραγωγή τους, όσο και για την παραγωγή πλεονάζοντος πλούτου. Οι διαδικασίες με τις οποίες εξασφαλίζονταν και εξασφαλίζεται, ακόμη, το απαραίτητο απόθεμα ενέργειας διέπονταν από τις ίδιες οικονομικές αρχές και την αδικία που συνοδεύει τις κοινωνίες αυτές. Παρ’ όλα αυτά, είναι, ίσως, ένα σημείο των καιρών το γεγονός ότι πλέον, κάθε αναφορά στο ζήτημα της ενέργειας γίνεται με αρνητικό τρόπο. Από την πλευρά μας, έχουμε μιαν εξήγηση γι αυτό.
Ο λόγος για τον οποίο το ζήτημα της ενέργειας έχει πάρει τις σημερινές εκρηκτικές διαστάσεις, σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι η τεράστια διόγκωση των εμφανιζόμενων σαν απαραίτητων ενεργειακών αναγκών. Η διόγκωση αυτή έρχεται σαν συνέπεια τόσο της ανάγκης των οικονομικά καθυστερημένων χωρών να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο στην “ανάπτυξη”, όσο, και κυρίως, της ανάγκης εξυπηρέτησης ενός μοντέλου ανάπτυξης των πιο προηγμένων χωρών, που οδηγεί στη συνεχή οικονομική διόγκωση. Η μετατροπή, εξάλλου, της ενέργειας σε ένα συνηθισμένο καταναλωτικό προϊόν ωθεί καθημερινά σε μια λογική υπερπαραγωγής και υπερκατανάλωσης ενέργειας, που υπηρετείται από κατασκευασμένα πολιτιστικά και κοινωνικά πρότυπα. Είναι προφανές ότι, σε ένα τέτοιο τοπίο, ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών, που συνδέονται με φυσικούς ενεργειακούς πόρους, αποτελεί άμεση προτεραιότητα των ισχυρών του κόσμου, είτε χωρών και κυβερνήσεων, είτε των μονοπωλίων στο χώρο της ενέργειας. Η τάση αυτή είναι γνωστό ότι έχει οδηγήσει σε πολέμους, στρατιωτικές επεμβάσεις, οικονομικές εξαρτήσεις και ανισοτιμία στις διεθνείς σχέσεις, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις έχει αποτελέσει μοχλό αντίστασης των εκμεταλλευόμενων χωρών και λαών (π.χ. Βενεζουέλα).
Πέρα, όμως, από τις πλευρές που σχετίζονται με τον εκμεταλλευτικό και ανισότιμο χαρακτήρα των καπιταλιστικών κοινωνιών οι δραστηριότητες, τις τελευταίες δεκαετίες, στον τομέα της ενέργειας έχουν φέρει στην επιφάνεια και μια σειρά προβλήματα που υπερβαίνουν το στενό σχήμα εκμεταλλευτών – εκμεταλλευομένων. Τέτοια είναι η υπερεκμετάλλευση και η εξάντληση των φυσικών πόρων, τα περιστατικά και οι κίνδυνοι μελλοντικών πυρηνικών ατυχημάτων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση τεράστιων περιοχών, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, στο οποίο έχουν τεράστια συμβολή οι ενεργειακές δραστηριότητες. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν καθημερινά ότι, αν δεν ανακοπεί η ενεργειακή φρενίτιδα, μπαίνει σε άμεσο κίνδυνο το ίδιο το μέλλον του πλανήτη.
Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια οι υπάρχουσες και οι σχεδιαζόμενες ενεργειακές δραστηριότητες έχουν προκαλέσει δυναμικές αντιδράσεις σε πολλές περιοχές της χώρας. Η εναντίωση σε πολλές από αυτές τις επιλογές αντιπροσωπεύει την άμεση ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας, της ελευθερίας των οικονομικών και κοινωνικών επιλογών, ιδιαίτερα, απέναντι στη “μονοκαλλιέργεια” και την εξάρτηση ολόκληρων περιοχών από το κάρβουνο (όπως συμβαίνει στις λιγνιτικές περιοχές και όπως απειλήθηκε να γίνει στις περιοχές του λιθάνθρακα). Σταδιακά, αναπτύσσονται προβληματισμοί και αμφισβητήσεις που συνδέονται με πανεθνικά και οικουμενικά προβλήματα (δεσμεύσεις στις εκπομπές ρύπων, κλιματική αλλαγή κλπ.), ενώ ένα μεγάλο μέρος των ενεργών πολιτών έχει αρχίσει να μιλά καθαρά για τον ενεργειακό σχεδιασμό, για τη χωροταξία και για το μοντέλο “ανάπτυξης”. Δεν πρέπει, επίσης, να παραβλέψουμε ότι ο επιθετικός τρόπος προώθησης των νέων, αλλά και παλιότερων, ενεργειακών δραστηριοτήτων αμφισβητεί ευθέως το δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να έχουν αποφασιστικό λόγο για όσα τις αφορούν. Είναι κοινό μυστικό ότι πολλές περιοχές μέγιστης περιβαλλοντικής υποβάθμισης αντιμετωπίζονται σαν “φέουδο” των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε αυτές, εκμεταλλευόμενοι την εργασιακή ανασφάλεια (ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία, ΑΓΕΤ και ΔΕΗ στο Αλιβέρι, ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα, Μυτιληναίος στην Αντίκυρα κλπ.).
Ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον αγώνα κατά του λιθάνθρακα, τα ζητήματα της ενέργειας πήραν τόσο μεγάλη έκταση και για πρώτη φορά αμφισβητήθηκαν, στην πράξη και στη θεωρία, κεντρικές ενεργειακές επιλογές. Υπάρχουν, συνεπώς, οι προϋποθέσεις για μια ουσιαστικότερη παρέμβαση στο συνολικό ενεργειακό πρόβλημα. Καθώς, όμως, το ζήτημα του ενεργειακού σχεδιασμού, από τα πράγματα, ξανανοίγει και καθώς νέα στερεότυπα (πυρηνική ενέργεια, φυσικό αέριο) τείνουν να πάρουν τη θέση του λιθάνθρακα, θα ήταν αφελής κανείς να πιστέψει ότι η υπόθεση κρίθηκε με την ακύρωση των σχεδίων για εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα. Ένα νέο πεδίο κοινωνικών και πολιτικών αγώνων θα έχει σαν υπόβαθρο τα ζητήματα της ενέργειας, της χρήσης των φυσικών πόρων και των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον.
Ποια είναι η δική μας αφετηρία
Το ενεργειακό πρόβλημα, λοιπόν, εκφράζεται με ένα διττό τρόπο: αφ’ ενός σαν βασική αιτία για τη σταδιακή απειλή του πλανήτη και αφ’ ετέρου σαν παράγοντα πλήρους κυριαρχίας του ιδιωτικού απέναντι στο κοινωνικό και του ατομικού απέναντι στο συλλογικό συμφέρον. Μια ριζική αντιμετώπιση του ζητήματος της διαχείρισης της ενέργειας θα περάσει αναγκαστικά μέσα από την ανατροπή αυτής της καταστρεπτικής ανισορροπίας. Και η ανατροπή αυτή δεν συνδέεται, απλά, με την υπέρβαση του σημερινού καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης των κοινωνιών, αλλά και με μια εκ βάθρων αναθεώρηση του κυρίαρχου μοντέλου της εκτατικής ανάπτυξης και της μεγέθυνσης και τον επαναπροσδιορισμό των κυρίαρχων προτύπων και των αξιών.
Αυτή η επιδίωξη μπορεί να εκφραστεί μέσα από ορισμένους βασικούς οικουμενικούς στόχους, που θα μπορέσουν να σηματοδοτήσουν μια διαφορετική αντίληψη για τα ζητήματα διαχείρισης της ενέργειας, ανεξάρτητα από τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας αντιλαμβάνεται την κοινωνία του μέλλοντος.
• Οι φυσικοί και ενεργειακοί πόροι να αντιμετωπιστούν σαν κοινή παγκόσμια περιουσία, των οποίων η διαχείριση πρέπει να γίνεται με κριτήρια κοινωνικής δικαιοσύνης και ισοτιμίας στις διεθνείς σχέσεις
• Προσαρμογή σε μοντέλα που θα αποτρέπουν καταστροφικές εξελίξεις και θα διασφαλίζουν το μέλλον του πλανήτη.
• Αμφισβήτηση της άνευ όρων και ορίων ανάπτυξης. Ανάδειξη του αυξανόμενου ρόλου της περιβαλλοντικής προστασίας.
• Αμφισβήτηση των απαράδεκτων σημερινών καταναλωτικών προτύπων που προβάλλονται και επιβάλλονται σε όλους τους τομείς δημόσιας ζωής.
Πως διαμορφώνεται το ενεργειακό τοπίο, στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής
Παρά τις όποιες προσπάθειες ελέγχου και περιορισμού των πιο ρυπογόνων ενεργειακών δραστηριοτήτων, σε διεθνές επίπεδο, εξακολουθεί να κυριαρχεί ο νόμος του οικονομικού συμφέροντος. Γι αυτό εξακολουθούν να κατασκευάζονται εκατοντάδες νέες ανθρακικές μονάδες, ενώ η πρόσφατη κρίση με το φυσικό αέριο επανέφερε με μεγαλύτερη ένταση την απειλή νέων πυρηνικών εγκαταστάσεων, ειδικά, στην Ευρώπη. Το γεγονός αποτυπώθηκε και στην πρόσφατη ψηφοφορία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (“…. είναι σημαντικό να διατηρηθεί η συμβολή της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα, και για τον σκοπό αυτό να προωθηθεί χωρίς καθυστέρηση η θέσπιση ενός εναρμονισμένου ρυθμιστικού και οικονομικού πλαισίου που θα διευκολύνει τις αναγκαίες αποφάσεις επενδύσεων. Καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει ειδικό χάρτη πορείας για τις επενδύσεις στην πυρηνική ενέργεια”), αλλά και στη συνεχιζόμενη προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος αποδοχής της πυρηνικής ενέργειας στη χώρα μας.
Πριν λίγες μέρες οι Ευρωπαίοι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, ανάμεσά τους και η ΔΕΗ, υπέγραψαν κείμενο διακήρυξης προς την Ε.Ε., σύμφωνα με την οποία: “oι υπογράφοντες τη Διακήρυξη δεσμεύονται ότι μέχρι το 2050 θα παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα που θα παράγεται χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, υπό την προϋπόθεση ότι οι πολιτικοί ηγέτες της E.E. θα τους διασφαλίσουν πρόσβαση σε μία ευρεία γκάμα επιλογών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας – αποδοτικές καθαρές τεχνολογίες ορυκτών καυσίμων που θα περιλαμβάνουν δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, υψηλής απόδοσης συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού και πυρηνική ενέργεια, παράλληλα με ανανεώσιμες πηγές”. Φαίνεται, επίσης, ότι βαδίζουμε σε μια κατεύθυνση ενσωμάτωσης των εθνικών σχεδιασμών σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Στην Ελλάδα, η θετική εξέλιξη στο θέμα του λιθάνθρακα, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού. Όπως, ίσως, είναι γνωστό, οι προηγούμενες δύο απόπειρες έγκρισης μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού (Αύγουστος 2007 και Ιούνιος 2008) οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο, κυρίως, λόγω της επιμονής στο θέμα του λιθάνθρακα. Στις επίσημες διακηρύξεις έχει εκφραστεί η πρόθεση για αύξηση της συμμετοχής του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα και για μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας.
Στην πράξη, όμως, αυτό που διαπιστώνουμε είναι:
• Αποσπασματικά μέτρα στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας. Φυσικά, ούτε λόγος να γίνεται για μακροπρόθεσμες πολιτικές περιορισμού της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Αντίθετα, όλα ξεκινούν από μια υπερεκτίμηση των ενεργειακών αναγκών, που, ακόμα και με τις υπάρχουσες συνθήκες, αποδεικνύεται ανεδαφική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας το 2008, η οποία αυξήθηκε μόλις κατά 0,76 %, έναντι πρόβλεψης 2,5 – 3,5 %.
• Επιθετική στις τοπικές κοινωνίες, συγκεντρωτική, υπερμεγέθης για τα δεδομένα του ελληνικού τοπίου και ανεξέλεγκτη, κατά κανόνα, πολιτική χωροθέτησης και ανάπτυξης των ΑΠΕ, γεγονός που δημιουργεί αντιδράσεις και εμποδίζει μια γενναία συμμετοχή τους στο ενεργειακό μείγμα. Με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνονται, στην πράξη, οι δύο βασικοί τομείς που θα μπορούσαν να καθορίσουν έναν ριζικό αναπροσανατολισμό του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού.
• Επιμονή στην κάλυψη του λεγόμενου φορτίου βάσης με θερμικούς σταθμούς, που σημαίνουν νέες λιγνιτικές μονάδες, υπέρμετρη ανάπτυξη μονάδων φυσικού αερίου (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό του νέου ενεργειακού κέντρου, με επίκεντρο τη Βοιωτία) και, τέλος, ανοιχτό παράθυρο στην επαναφορά του λιθάνθρακα: “εφόσον διαπιστωθεί ότι έως το 2010 δεν θα υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στον τομέα αυτόν δεν θα διστάσει, όπως διαμηνύεται αρμοδίως, να επαναφέρει το θέμα του λιθάνθρακα, με γνώμονα την ασφάλεια του εγχώριου ενεργειακού συστήματος”.
• Διατήρηση και επέκταση του καθεστώτος της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας, καθώς και των ρυθμίσεων που περιορίζουν συνεχώς το δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο στον τομέα της ενέργειας και δημιουργούν προϋποθέσεις ανεξέλεγκτων αυξήσεων στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος.
Αν δεν περιοριστούμε στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, διαπιστώνουμε ότι τα πετρελαιοειδή προϊόντα καλύπτουν το 60 %, περίπου, της πρωτογενούς διάθεσης ενέργειας. Ενώ, στο επίπεδο της τελικής κατανάλωσης το ποσοστό αυτό είναι της τάξης του 70 %. Την ιδιαίτερα αρνητική αυτή πραγματικότητα έρχονται να επιβεβαιώσουν οι νέες τεράστιες επενδύσεις της επέκτασης των διυλιστηρίων των ΕΛ.ΠΕ. (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ (αύξηση της διυλιστικής ικανότητας κατά 60.000 βαρέλια την ημέρα).
Τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα
Επιλέγουμε να μην περιοριστούμε στην καταγγελία του υφιστάμενου καθεστώτος. Ούτε να περιοριστούμε στο ρόλο του απλού θεατή των όσων σχεδιάζονται και υλοποιούνται. Χωρίς να καλλιεργούμε αυταπάτες, είμαστε αποφασισμένοι να αξιοποιήσουμε και την παραμικρή χαραμάδα για να βελτιώσουμε το θλιβερό παρόν και να περιορίσουμε τις μελλοντικές αρνητικές εξελίξεις. Για τους εξής λόγους: επειδή έχουμε να κάνουμε με τη δραματική επιδείνωση των συνθηκών ζωής χιλιάδων συμπολιτών μας, γεγονός που δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Επειδή αποδεικνύεται, στην πράξη, ότι τα όσα σχεδιάζονται δεν είναι μονόδρομος, υπάρχουν και άλλες λύσεις. Επειδή οι επιμέρους επιτυχίες ενισχύουν την αυτοπεποίθηση των πολιτών, καλλιεργούν την εμπιστοσύνη στους αγώνες και δημιουργούν το έδαφος για τη συνέχισή τους. Επειδή, τέλος, ανοίγουν πεδία ευρύτερων συσπειρώσεων, ανοίγματος του διαλόγου και ουσιαστικής εμβάθυνσης των στόχων.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, συνειδητοποιείται η ανάγκη για τη δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος για τα ζητήματα της ενέργειας, που θα συνενώνει όλες τις σχετικές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται. Ένα κίνημα που θα ενσωματώνει στη δράση του και τους ευρύτερα αποδεκτούς στόχους του διεθνούς περιβαλλοντικού κινήματος, για περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την εξοικονόμηση ενέργειας και τη γενναία συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό ισοζύγιο.
Από αυτήν την προσπάθεια δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί η παρέμβαση στον όποιο δημόσιο διάλογο για το νέο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό, έτσι ώστε:
• να υπάρξει σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
• να εφαρμοστούν δεσμευτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
• οι όποιες πραγματικές ανάγκες προκύπτουν, με βάση τα παραπάνω, να αντιμετωπιστούν με ισχυρό δημόσιο σχεδιασμό, που θα έχει ουσιαστικά χαρακτηριστικά, δεν θα αποτελεί ευχολόγιο και δεν θα περιορίζεται στην επίκληση των ευαισθησιών των παραγωγών ενέργειας, όπως συνέβη με τα σχέδια που προηγήθηκαν. Αυτό σημαίνει, πρακτικά, ότι θα περιλαμβάνει σαφή εκτίμηση των αναγκών, δεσμευτικό προσδιορισμό του ενεργειακού μείγματος, πρόβλεψη χωροθέτησης των νέων εγκαταστάσεων με αποφασιστικό κοινωνικό έλεγχο, δεσμευτικό σχέδιο απόσυρσης των παλιών και πιο ρυπογόνων μονάδων
• να αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα σκληρή πραγματικότητα των λιγνιτικών περιοχών και να εφαρμοστεί σχέδιο σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη. Tο φυσικό αέριο, παρ’ ότι ανήκει στα ορυκτά καύσιμα, είμαστε υποχρεωμένοι να το αποδεχτούμε για μια μεγάλη χρονική περίοδο ως μεταβατική μορφή προς τις καθαρές μορφές ενέργειας. Είναι λιγότερο ρυπογόνο από το λιγνίτη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα στην τελική κατανάλωση, εξοικονομώντας τεράστια ποσά ενέργειας. Παράλληλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην ηλεκτροπαραγωγή, ενισχύοντας τις υπάρχουσες λιγνιτικές μονάδες και ανεβάζοντας το βαθμό απόδοσής τους στο 40-45 %, με προφανείς θετικές επιπτώσεις στον περιβαλλοντικό “χειμώνα” των λιγνιτικών ενεργειακών κέντρων της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης
• χρειάζεται, ωστόσο, να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη χρήση του φυσικού αερίου (και για λόγους οικονομικούς και εξάρτησης), με τη δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας, καθώς και με τις νέες μονάδες στο Θριάσιο πεδίο και τη Μεγαρίδα, που βρίσκονται στο στάδιο της λήψης απόφασης για εγκατάσταση
• να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης και, μάλιστα, “πράσινης”
• να εφαρμοστεί συνολικό σχέδιο διαχείρισης των υδατικών πόρων, με την αποτροπή νέων μεγάλων φραγμάτων και φαραωνικών υδροηλεκτρικών έργων, κάποια από τα οποία επιχειρείται να ντυθούν και με περιβαλλοντικό μανδύα (όπως η εκτροπή του Αχελώου). Να σταματήσει τώρα η κατασκευή του φράγματος Συκιάς και η ολοκλήρωση του φράγματος Μεσοχώρας, στον Αχελώο.
• να ανοίξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση, μέσα στην κοινωνία, για την αξιοποίηση των ΑΠΕ, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε αποφάσεις να παίρνονται με την προϋπόθεση ενός ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, να έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, να μην παραβιάζουν τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και να είναι προσαρμόσιμες, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, στο φυσικό τοπίο
• να αξιοποιηθεί όλο το φάσμα των διαθέσιμων τεχνικών, αλλά και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της χώρας, ανάμεσα σε αυτές και η γεωθερμία, ιδιαίτερα αυτή της υψηλής ενθαλπίας
• να υποστηριχθεί η αποκεντρωμένη λειτουργία μικρής κλίμακας έργων ΑΠΕ, κυρίως φωτοβολταϊκών, σε τοπικό επίπεδο, ακόμη και σε επίπεδο κτιρίων ή παραγωγικών μονάδων. Να ενθαρρυνθεί η εμπλοκή αυτοδιοικητικών και κοινωνικών φορέων σε αντίστοιχες δραστηριότητες, με στόχο την κάλυψη της δημόσιας και δημοτικής, τουλάχιστον, κατανάλωσης σε πρώτη φάση
Θα είμαστε παρόντες στο δημόσιο διάλογο
Δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλλουμε σε έναν ανοιχτό και απροκατάληπτο δημόσιο διάλογο, που από τα πράγματα έχει ανοίξει. Θα είναι χρήσιμο ο δημόσιος αυτός διάλογος να συμπεριλάβει και το νέο σχέδιο του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι, αυτή τη φορά, η “δημόσια διαβούλευση” δεν περιοριστεί σε μια μικρή ομάδα αποδεκτών και δεν θα γίνει με όρους αδιαφάνειας. Απαιτούμε να οργανωθούν δημόσιες παρουσιάσεις – συζητήσεις του σχεδίου, σε βασικές περιοχές ενεργειακών δραστηριοτήτων.
Από την πλευρά μας δεν θα συμβιβαστούμε με το ρόλο των κομπάρσων ή των θεατών που μας επιφυλάσσουν. Σήμερα, νοιώθουμε την ανάγκη και έχουμε την ικανότητα να συνεχίσουμε να μιλάμε δημόσια και δυνατά. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να κατοχυρώσουμε αυτά που έχουμε, ήδη, πετύχει και για να κερδίσουμε και άλλα.
Σήμερα δίνουμε στη δημοσιότητα αυτό το κοινό κείμενο – πλαίσιο. Θα επιδιώξουμε ενιαία παρέμβαση στο νέο σχέδιο του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού, όταν δοθεί στη δημοσιότητα και αφού πρώτα το μελετήσουμε. Θα προσπαθήσουμε να μονιμοποιήσουμε τη μεταξύ μας επικοινωνία και αλληλοενημέρωση, δημιουργώντας μια ανοιχτή κοινότητα συνεργαζόμενων και αλληλέγγυων συλλογικοτήτων, στη βάση της ισοτιμίας και του σεβασμού των επιλογών της καθεμιάς, χωρίς να καταφύγουμε σε νέα οργανωτικά σχήματα. Θα κρατήσουμε το θεσμό των περιοδικών συναντήσεών μας για ανταλλαγή απόψεων ή οργάνωση κοινών δράσεων στο μέλλον. Θα προσπαθήσουμε να διευρύνουμε αυτόν το διάλογο, αναζητώντας συγκλίσεις και σημεία επαφής με πολίτες και κοινωνικά κινήματα, που δραστηριοποιούνται σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα της δημόσιας ζωής.
21/4/2009
• Αντιπυρηνικό παρατηρητήριο Μεσογείου
• Οικο-δίκτυο Δυτικής Μακεδονίας
• Οικολογική κίνηση Κοζάνης
• Οικολογική κοινωνική - παρέμβαση Πτολεμαΐδας
• Σύλλογος για την καταπολέμηση της ανεργίας και για την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου
• Σύλλογος περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής δήμου Δημ. Υψηλάντη
• Σύλλογος πληττομένων Μαυροπηγής
• Δίκτυο οικολογικών οργανώσεων Αιγαίου
• Σύλλογος προστασίας Αράχθου
• Πανελλαδική κίνηση ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου
• Περιβαλλοντική οργάνωση “Αχελώου ρους”
• Επιτροπή αγώνα κατά των επεκτάσεων των ΕΛΠΕ (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ
• Ενεργοί πολίτες Εύβοιας
• Ένωση Ταμυναίων πολιτών "η Παρέμβαση" (Αλιβέρι)
• Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο
• Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια
• Πρωτοβουλία για τη σωτηρία του Κορινθιακού
• Πρωτοβουλία πολιτών Θεσσαλονίκης ενάντια στο λιθάνθρακα
• Σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος περιοχής Αλιβερίου
• Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον
• Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
http://www.e-ecology.gr/
Οι φορείς και οι κινήσεις των πολιτών, που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, έχουμε αφιερώσει μεγάλο μέρος της συλλογικής μας δράσης σε ζητήματα που αφορούν ενεργειακές δραστηριότητες κάθε τύπου, ειδικότερα στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, σε πολλές περιοχές της χώρας. Πρόσθετα κοινά χαρακτηριστικά των συλλογικοτήτων μας αποτελούν η άμεση και βιωματική σχέση με τις συνέπειες αυτών των δραστηριοτήτων, καθώς και ο τρόπος προσέγγισης του ζητήματος της ενέργειας (από το μερικό στο γενικό και από το τοπικό στο εθνικό και το οικουμενικό). Το γεγονός ότι οι προεκτάσεις των επιμέρους καθημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε ανάγονται, πάντα σχεδόν, σε σχεδιασμούς και πολιτικές ευρύτερες (σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο) μας οδήγησε στην ανάληψη μιας πρωτοβουλίας αναζήτησης ενιαίου τρόπου ερμηνείας και εξήγησης των όσων συμβαίνουν, κοινού λόγου και, γιατί όχι, κοινών δράσεων, από τη σκοπιά των τοπικών κοινωνιών και των ενεργών πολιτών.
Δεν επιδιώκουμε να υποκαταστήσουμε την πολιτεία, ούτε να παίξουμε το ρόλο του φορέα του ενεργειακού σχεδιασμού. Έχουμε πλήρη συνείδηση του ρόλου που μας αντιστοιχεί, που δεν είναι άλλος από την υπεράσπιση μιας αντίληψης από μια ορισμένη κοινωνική θέση, που είναι θέση συλλογικής κοινωνικής ευθύνης και αλληλεγγύης. Σε όσους μας εγκαλούν για την απροθυμία μας (ή την αδυναμία μας) να συνδιαμορφώσουμε ένα “εθνικό” ενεργειακό μοντέλο, παραγνωρίζοντας τις θετικές μας προτάσεις, απαντούμε ότι ο ρόλος αυτός ανήκει σε αυτούς που διαχειρίζονται την εξουσία ή σε όσους φιλοδοξούν να τη διαχειριστούν. Υποχρέωση των τοπικών ή των θεματικών κοινωνικών κινημάτων είναι να επεξεργαστούν, να προβάλουν και να υποστηρίξουν αυτό που μας ενώνει σαν πολίτες χρήστες και καταναλωτές της ενέργειας, σαν κατοίκους περιοχών ανάπτυξης ενεργειακών δραστηριοτήτων και σαν υποδοχείς των όποιων επιπτώσεων από τη λειτουργία τους, χωρίς καμιά απολύτως ενοχή. Συγκρουόμενοι, όταν και όπου χρειάζεται, με μικρότερα ή μεγαλύτερα συμφέροντα, και αμφισβητώντας ακόμη και κεντρικές επιλογές στην οικονομία και την ενέργεια. Επιλογές που για πολλούς μπορεί να φαντάζουν σαν δεδομένες ή δύσκολα ανατρέψιμες, δεν παύουν, όμως, να αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία των περισσότερων από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Πως εισπράττουμε το πρόβλημα
Η ενέργεια και η χρήση της δεν είναι στοιχείο μόνο των σύγχρονων κοινωνιών. Υπήρξε βασικό συστατικό όλων των κοινωνικών σχηματισμών, τόσο για τη συντήρηση και αναπαραγωγή τους, όσο και για την παραγωγή πλεονάζοντος πλούτου. Οι διαδικασίες με τις οποίες εξασφαλίζονταν και εξασφαλίζεται, ακόμη, το απαραίτητο απόθεμα ενέργειας διέπονταν από τις ίδιες οικονομικές αρχές και την αδικία που συνοδεύει τις κοινωνίες αυτές. Παρ’ όλα αυτά, είναι, ίσως, ένα σημείο των καιρών το γεγονός ότι πλέον, κάθε αναφορά στο ζήτημα της ενέργειας γίνεται με αρνητικό τρόπο. Από την πλευρά μας, έχουμε μιαν εξήγηση γι αυτό.
Ο λόγος για τον οποίο το ζήτημα της ενέργειας έχει πάρει τις σημερινές εκρηκτικές διαστάσεις, σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι η τεράστια διόγκωση των εμφανιζόμενων σαν απαραίτητων ενεργειακών αναγκών. Η διόγκωση αυτή έρχεται σαν συνέπεια τόσο της ανάγκης των οικονομικά καθυστερημένων χωρών να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο στην “ανάπτυξη”, όσο, και κυρίως, της ανάγκης εξυπηρέτησης ενός μοντέλου ανάπτυξης των πιο προηγμένων χωρών, που οδηγεί στη συνεχή οικονομική διόγκωση. Η μετατροπή, εξάλλου, της ενέργειας σε ένα συνηθισμένο καταναλωτικό προϊόν ωθεί καθημερινά σε μια λογική υπερπαραγωγής και υπερκατανάλωσης ενέργειας, που υπηρετείται από κατασκευασμένα πολιτιστικά και κοινωνικά πρότυπα. Είναι προφανές ότι, σε ένα τέτοιο τοπίο, ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών, που συνδέονται με φυσικούς ενεργειακούς πόρους, αποτελεί άμεση προτεραιότητα των ισχυρών του κόσμου, είτε χωρών και κυβερνήσεων, είτε των μονοπωλίων στο χώρο της ενέργειας. Η τάση αυτή είναι γνωστό ότι έχει οδηγήσει σε πολέμους, στρατιωτικές επεμβάσεις, οικονομικές εξαρτήσεις και ανισοτιμία στις διεθνείς σχέσεις, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις έχει αποτελέσει μοχλό αντίστασης των εκμεταλλευόμενων χωρών και λαών (π.χ. Βενεζουέλα).
Πέρα, όμως, από τις πλευρές που σχετίζονται με τον εκμεταλλευτικό και ανισότιμο χαρακτήρα των καπιταλιστικών κοινωνιών οι δραστηριότητες, τις τελευταίες δεκαετίες, στον τομέα της ενέργειας έχουν φέρει στην επιφάνεια και μια σειρά προβλήματα που υπερβαίνουν το στενό σχήμα εκμεταλλευτών – εκμεταλλευομένων. Τέτοια είναι η υπερεκμετάλλευση και η εξάντληση των φυσικών πόρων, τα περιστατικά και οι κίνδυνοι μελλοντικών πυρηνικών ατυχημάτων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση τεράστιων περιοχών, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, στο οποίο έχουν τεράστια συμβολή οι ενεργειακές δραστηριότητες. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν καθημερινά ότι, αν δεν ανακοπεί η ενεργειακή φρενίτιδα, μπαίνει σε άμεσο κίνδυνο το ίδιο το μέλλον του πλανήτη.
Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια οι υπάρχουσες και οι σχεδιαζόμενες ενεργειακές δραστηριότητες έχουν προκαλέσει δυναμικές αντιδράσεις σε πολλές περιοχές της χώρας. Η εναντίωση σε πολλές από αυτές τις επιλογές αντιπροσωπεύει την άμεση ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας, της ελευθερίας των οικονομικών και κοινωνικών επιλογών, ιδιαίτερα, απέναντι στη “μονοκαλλιέργεια” και την εξάρτηση ολόκληρων περιοχών από το κάρβουνο (όπως συμβαίνει στις λιγνιτικές περιοχές και όπως απειλήθηκε να γίνει στις περιοχές του λιθάνθρακα). Σταδιακά, αναπτύσσονται προβληματισμοί και αμφισβητήσεις που συνδέονται με πανεθνικά και οικουμενικά προβλήματα (δεσμεύσεις στις εκπομπές ρύπων, κλιματική αλλαγή κλπ.), ενώ ένα μεγάλο μέρος των ενεργών πολιτών έχει αρχίσει να μιλά καθαρά για τον ενεργειακό σχεδιασμό, για τη χωροταξία και για το μοντέλο “ανάπτυξης”. Δεν πρέπει, επίσης, να παραβλέψουμε ότι ο επιθετικός τρόπος προώθησης των νέων, αλλά και παλιότερων, ενεργειακών δραστηριοτήτων αμφισβητεί ευθέως το δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να έχουν αποφασιστικό λόγο για όσα τις αφορούν. Είναι κοινό μυστικό ότι πολλές περιοχές μέγιστης περιβαλλοντικής υποβάθμισης αντιμετωπίζονται σαν “φέουδο” των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε αυτές, εκμεταλλευόμενοι την εργασιακή ανασφάλεια (ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία, ΑΓΕΤ και ΔΕΗ στο Αλιβέρι, ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα, Μυτιληναίος στην Αντίκυρα κλπ.).
Ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον αγώνα κατά του λιθάνθρακα, τα ζητήματα της ενέργειας πήραν τόσο μεγάλη έκταση και για πρώτη φορά αμφισβητήθηκαν, στην πράξη και στη θεωρία, κεντρικές ενεργειακές επιλογές. Υπάρχουν, συνεπώς, οι προϋποθέσεις για μια ουσιαστικότερη παρέμβαση στο συνολικό ενεργειακό πρόβλημα. Καθώς, όμως, το ζήτημα του ενεργειακού σχεδιασμού, από τα πράγματα, ξανανοίγει και καθώς νέα στερεότυπα (πυρηνική ενέργεια, φυσικό αέριο) τείνουν να πάρουν τη θέση του λιθάνθρακα, θα ήταν αφελής κανείς να πιστέψει ότι η υπόθεση κρίθηκε με την ακύρωση των σχεδίων για εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα. Ένα νέο πεδίο κοινωνικών και πολιτικών αγώνων θα έχει σαν υπόβαθρο τα ζητήματα της ενέργειας, της χρήσης των φυσικών πόρων και των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον.
Ποια είναι η δική μας αφετηρία
Το ενεργειακό πρόβλημα, λοιπόν, εκφράζεται με ένα διττό τρόπο: αφ’ ενός σαν βασική αιτία για τη σταδιακή απειλή του πλανήτη και αφ’ ετέρου σαν παράγοντα πλήρους κυριαρχίας του ιδιωτικού απέναντι στο κοινωνικό και του ατομικού απέναντι στο συλλογικό συμφέρον. Μια ριζική αντιμετώπιση του ζητήματος της διαχείρισης της ενέργειας θα περάσει αναγκαστικά μέσα από την ανατροπή αυτής της καταστρεπτικής ανισορροπίας. Και η ανατροπή αυτή δεν συνδέεται, απλά, με την υπέρβαση του σημερινού καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης των κοινωνιών, αλλά και με μια εκ βάθρων αναθεώρηση του κυρίαρχου μοντέλου της εκτατικής ανάπτυξης και της μεγέθυνσης και τον επαναπροσδιορισμό των κυρίαρχων προτύπων και των αξιών.
Αυτή η επιδίωξη μπορεί να εκφραστεί μέσα από ορισμένους βασικούς οικουμενικούς στόχους, που θα μπορέσουν να σηματοδοτήσουν μια διαφορετική αντίληψη για τα ζητήματα διαχείρισης της ενέργειας, ανεξάρτητα από τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας αντιλαμβάνεται την κοινωνία του μέλλοντος.
• Οι φυσικοί και ενεργειακοί πόροι να αντιμετωπιστούν σαν κοινή παγκόσμια περιουσία, των οποίων η διαχείριση πρέπει να γίνεται με κριτήρια κοινωνικής δικαιοσύνης και ισοτιμίας στις διεθνείς σχέσεις
• Προσαρμογή σε μοντέλα που θα αποτρέπουν καταστροφικές εξελίξεις και θα διασφαλίζουν το μέλλον του πλανήτη.
• Αμφισβήτηση της άνευ όρων και ορίων ανάπτυξης. Ανάδειξη του αυξανόμενου ρόλου της περιβαλλοντικής προστασίας.
• Αμφισβήτηση των απαράδεκτων σημερινών καταναλωτικών προτύπων που προβάλλονται και επιβάλλονται σε όλους τους τομείς δημόσιας ζωής.
Πως διαμορφώνεται το ενεργειακό τοπίο, στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής
Παρά τις όποιες προσπάθειες ελέγχου και περιορισμού των πιο ρυπογόνων ενεργειακών δραστηριοτήτων, σε διεθνές επίπεδο, εξακολουθεί να κυριαρχεί ο νόμος του οικονομικού συμφέροντος. Γι αυτό εξακολουθούν να κατασκευάζονται εκατοντάδες νέες ανθρακικές μονάδες, ενώ η πρόσφατη κρίση με το φυσικό αέριο επανέφερε με μεγαλύτερη ένταση την απειλή νέων πυρηνικών εγκαταστάσεων, ειδικά, στην Ευρώπη. Το γεγονός αποτυπώθηκε και στην πρόσφατη ψηφοφορία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (“…. είναι σημαντικό να διατηρηθεί η συμβολή της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα, και για τον σκοπό αυτό να προωθηθεί χωρίς καθυστέρηση η θέσπιση ενός εναρμονισμένου ρυθμιστικού και οικονομικού πλαισίου που θα διευκολύνει τις αναγκαίες αποφάσεις επενδύσεων. Καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει ειδικό χάρτη πορείας για τις επενδύσεις στην πυρηνική ενέργεια”), αλλά και στη συνεχιζόμενη προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος αποδοχής της πυρηνικής ενέργειας στη χώρα μας.
Πριν λίγες μέρες οι Ευρωπαίοι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, ανάμεσά τους και η ΔΕΗ, υπέγραψαν κείμενο διακήρυξης προς την Ε.Ε., σύμφωνα με την οποία: “oι υπογράφοντες τη Διακήρυξη δεσμεύονται ότι μέχρι το 2050 θα παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα που θα παράγεται χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, υπό την προϋπόθεση ότι οι πολιτικοί ηγέτες της E.E. θα τους διασφαλίσουν πρόσβαση σε μία ευρεία γκάμα επιλογών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας – αποδοτικές καθαρές τεχνολογίες ορυκτών καυσίμων που θα περιλαμβάνουν δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, υψηλής απόδοσης συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού και πυρηνική ενέργεια, παράλληλα με ανανεώσιμες πηγές”. Φαίνεται, επίσης, ότι βαδίζουμε σε μια κατεύθυνση ενσωμάτωσης των εθνικών σχεδιασμών σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Στην Ελλάδα, η θετική εξέλιξη στο θέμα του λιθάνθρακα, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού. Όπως, ίσως, είναι γνωστό, οι προηγούμενες δύο απόπειρες έγκρισης μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού (Αύγουστος 2007 και Ιούνιος 2008) οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο, κυρίως, λόγω της επιμονής στο θέμα του λιθάνθρακα. Στις επίσημες διακηρύξεις έχει εκφραστεί η πρόθεση για αύξηση της συμμετοχής του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα και για μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας.
Στην πράξη, όμως, αυτό που διαπιστώνουμε είναι:
• Αποσπασματικά μέτρα στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας. Φυσικά, ούτε λόγος να γίνεται για μακροπρόθεσμες πολιτικές περιορισμού της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Αντίθετα, όλα ξεκινούν από μια υπερεκτίμηση των ενεργειακών αναγκών, που, ακόμα και με τις υπάρχουσες συνθήκες, αποδεικνύεται ανεδαφική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας το 2008, η οποία αυξήθηκε μόλις κατά 0,76 %, έναντι πρόβλεψης 2,5 – 3,5 %.
• Επιθετική στις τοπικές κοινωνίες, συγκεντρωτική, υπερμεγέθης για τα δεδομένα του ελληνικού τοπίου και ανεξέλεγκτη, κατά κανόνα, πολιτική χωροθέτησης και ανάπτυξης των ΑΠΕ, γεγονός που δημιουργεί αντιδράσεις και εμποδίζει μια γενναία συμμετοχή τους στο ενεργειακό μείγμα. Με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνονται, στην πράξη, οι δύο βασικοί τομείς που θα μπορούσαν να καθορίσουν έναν ριζικό αναπροσανατολισμό του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού.
• Επιμονή στην κάλυψη του λεγόμενου φορτίου βάσης με θερμικούς σταθμούς, που σημαίνουν νέες λιγνιτικές μονάδες, υπέρμετρη ανάπτυξη μονάδων φυσικού αερίου (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό του νέου ενεργειακού κέντρου, με επίκεντρο τη Βοιωτία) και, τέλος, ανοιχτό παράθυρο στην επαναφορά του λιθάνθρακα: “εφόσον διαπιστωθεί ότι έως το 2010 δεν θα υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στον τομέα αυτόν δεν θα διστάσει, όπως διαμηνύεται αρμοδίως, να επαναφέρει το θέμα του λιθάνθρακα, με γνώμονα την ασφάλεια του εγχώριου ενεργειακού συστήματος”.
• Διατήρηση και επέκταση του καθεστώτος της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας, καθώς και των ρυθμίσεων που περιορίζουν συνεχώς το δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο στον τομέα της ενέργειας και δημιουργούν προϋποθέσεις ανεξέλεγκτων αυξήσεων στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος.
Αν δεν περιοριστούμε στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, διαπιστώνουμε ότι τα πετρελαιοειδή προϊόντα καλύπτουν το 60 %, περίπου, της πρωτογενούς διάθεσης ενέργειας. Ενώ, στο επίπεδο της τελικής κατανάλωσης το ποσοστό αυτό είναι της τάξης του 70 %. Την ιδιαίτερα αρνητική αυτή πραγματικότητα έρχονται να επιβεβαιώσουν οι νέες τεράστιες επενδύσεις της επέκτασης των διυλιστηρίων των ΕΛ.ΠΕ. (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ (αύξηση της διυλιστικής ικανότητας κατά 60.000 βαρέλια την ημέρα).
Τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα
Επιλέγουμε να μην περιοριστούμε στην καταγγελία του υφιστάμενου καθεστώτος. Ούτε να περιοριστούμε στο ρόλο του απλού θεατή των όσων σχεδιάζονται και υλοποιούνται. Χωρίς να καλλιεργούμε αυταπάτες, είμαστε αποφασισμένοι να αξιοποιήσουμε και την παραμικρή χαραμάδα για να βελτιώσουμε το θλιβερό παρόν και να περιορίσουμε τις μελλοντικές αρνητικές εξελίξεις. Για τους εξής λόγους: επειδή έχουμε να κάνουμε με τη δραματική επιδείνωση των συνθηκών ζωής χιλιάδων συμπολιτών μας, γεγονός που δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Επειδή αποδεικνύεται, στην πράξη, ότι τα όσα σχεδιάζονται δεν είναι μονόδρομος, υπάρχουν και άλλες λύσεις. Επειδή οι επιμέρους επιτυχίες ενισχύουν την αυτοπεποίθηση των πολιτών, καλλιεργούν την εμπιστοσύνη στους αγώνες και δημιουργούν το έδαφος για τη συνέχισή τους. Επειδή, τέλος, ανοίγουν πεδία ευρύτερων συσπειρώσεων, ανοίγματος του διαλόγου και ουσιαστικής εμβάθυνσης των στόχων.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, συνειδητοποιείται η ανάγκη για τη δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος για τα ζητήματα της ενέργειας, που θα συνενώνει όλες τις σχετικές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται. Ένα κίνημα που θα ενσωματώνει στη δράση του και τους ευρύτερα αποδεκτούς στόχους του διεθνούς περιβαλλοντικού κινήματος, για περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την εξοικονόμηση ενέργειας και τη γενναία συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό ισοζύγιο.
Από αυτήν την προσπάθεια δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί η παρέμβαση στον όποιο δημόσιο διάλογο για το νέο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό, έτσι ώστε:
• να υπάρξει σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
• να εφαρμοστούν δεσμευτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
• οι όποιες πραγματικές ανάγκες προκύπτουν, με βάση τα παραπάνω, να αντιμετωπιστούν με ισχυρό δημόσιο σχεδιασμό, που θα έχει ουσιαστικά χαρακτηριστικά, δεν θα αποτελεί ευχολόγιο και δεν θα περιορίζεται στην επίκληση των ευαισθησιών των παραγωγών ενέργειας, όπως συνέβη με τα σχέδια που προηγήθηκαν. Αυτό σημαίνει, πρακτικά, ότι θα περιλαμβάνει σαφή εκτίμηση των αναγκών, δεσμευτικό προσδιορισμό του ενεργειακού μείγματος, πρόβλεψη χωροθέτησης των νέων εγκαταστάσεων με αποφασιστικό κοινωνικό έλεγχο, δεσμευτικό σχέδιο απόσυρσης των παλιών και πιο ρυπογόνων μονάδων
• να αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα σκληρή πραγματικότητα των λιγνιτικών περιοχών και να εφαρμοστεί σχέδιο σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη. Tο φυσικό αέριο, παρ’ ότι ανήκει στα ορυκτά καύσιμα, είμαστε υποχρεωμένοι να το αποδεχτούμε για μια μεγάλη χρονική περίοδο ως μεταβατική μορφή προς τις καθαρές μορφές ενέργειας. Είναι λιγότερο ρυπογόνο από το λιγνίτη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα στην τελική κατανάλωση, εξοικονομώντας τεράστια ποσά ενέργειας. Παράλληλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην ηλεκτροπαραγωγή, ενισχύοντας τις υπάρχουσες λιγνιτικές μονάδες και ανεβάζοντας το βαθμό απόδοσής τους στο 40-45 %, με προφανείς θετικές επιπτώσεις στον περιβαλλοντικό “χειμώνα” των λιγνιτικών ενεργειακών κέντρων της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης
• χρειάζεται, ωστόσο, να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη χρήση του φυσικού αερίου (και για λόγους οικονομικούς και εξάρτησης), με τη δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας, καθώς και με τις νέες μονάδες στο Θριάσιο πεδίο και τη Μεγαρίδα, που βρίσκονται στο στάδιο της λήψης απόφασης για εγκατάσταση
• να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης και, μάλιστα, “πράσινης”
• να εφαρμοστεί συνολικό σχέδιο διαχείρισης των υδατικών πόρων, με την αποτροπή νέων μεγάλων φραγμάτων και φαραωνικών υδροηλεκτρικών έργων, κάποια από τα οποία επιχειρείται να ντυθούν και με περιβαλλοντικό μανδύα (όπως η εκτροπή του Αχελώου). Να σταματήσει τώρα η κατασκευή του φράγματος Συκιάς και η ολοκλήρωση του φράγματος Μεσοχώρας, στον Αχελώο.
• να ανοίξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση, μέσα στην κοινωνία, για την αξιοποίηση των ΑΠΕ, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε αποφάσεις να παίρνονται με την προϋπόθεση ενός ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, να έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, να μην παραβιάζουν τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και να είναι προσαρμόσιμες, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, στο φυσικό τοπίο
• να αξιοποιηθεί όλο το φάσμα των διαθέσιμων τεχνικών, αλλά και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της χώρας, ανάμεσα σε αυτές και η γεωθερμία, ιδιαίτερα αυτή της υψηλής ενθαλπίας
• να υποστηριχθεί η αποκεντρωμένη λειτουργία μικρής κλίμακας έργων ΑΠΕ, κυρίως φωτοβολταϊκών, σε τοπικό επίπεδο, ακόμη και σε επίπεδο κτιρίων ή παραγωγικών μονάδων. Να ενθαρρυνθεί η εμπλοκή αυτοδιοικητικών και κοινωνικών φορέων σε αντίστοιχες δραστηριότητες, με στόχο την κάλυψη της δημόσιας και δημοτικής, τουλάχιστον, κατανάλωσης σε πρώτη φάση
Θα είμαστε παρόντες στο δημόσιο διάλογο
Δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλλουμε σε έναν ανοιχτό και απροκατάληπτο δημόσιο διάλογο, που από τα πράγματα έχει ανοίξει. Θα είναι χρήσιμο ο δημόσιος αυτός διάλογος να συμπεριλάβει και το νέο σχέδιο του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι, αυτή τη φορά, η “δημόσια διαβούλευση” δεν περιοριστεί σε μια μικρή ομάδα αποδεκτών και δεν θα γίνει με όρους αδιαφάνειας. Απαιτούμε να οργανωθούν δημόσιες παρουσιάσεις – συζητήσεις του σχεδίου, σε βασικές περιοχές ενεργειακών δραστηριοτήτων.
Από την πλευρά μας δεν θα συμβιβαστούμε με το ρόλο των κομπάρσων ή των θεατών που μας επιφυλάσσουν. Σήμερα, νοιώθουμε την ανάγκη και έχουμε την ικανότητα να συνεχίσουμε να μιλάμε δημόσια και δυνατά. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να κατοχυρώσουμε αυτά που έχουμε, ήδη, πετύχει και για να κερδίσουμε και άλλα.
Σήμερα δίνουμε στη δημοσιότητα αυτό το κοινό κείμενο – πλαίσιο. Θα επιδιώξουμε ενιαία παρέμβαση στο νέο σχέδιο του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού, όταν δοθεί στη δημοσιότητα και αφού πρώτα το μελετήσουμε. Θα προσπαθήσουμε να μονιμοποιήσουμε τη μεταξύ μας επικοινωνία και αλληλοενημέρωση, δημιουργώντας μια ανοιχτή κοινότητα συνεργαζόμενων και αλληλέγγυων συλλογικοτήτων, στη βάση της ισοτιμίας και του σεβασμού των επιλογών της καθεμιάς, χωρίς να καταφύγουμε σε νέα οργανωτικά σχήματα. Θα κρατήσουμε το θεσμό των περιοδικών συναντήσεών μας για ανταλλαγή απόψεων ή οργάνωση κοινών δράσεων στο μέλλον. Θα προσπαθήσουμε να διευρύνουμε αυτόν το διάλογο, αναζητώντας συγκλίσεις και σημεία επαφής με πολίτες και κοινωνικά κινήματα, που δραστηριοποιούνται σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα της δημόσιας ζωής.
21/4/2009
• Αντιπυρηνικό παρατηρητήριο Μεσογείου
• Οικο-δίκτυο Δυτικής Μακεδονίας
• Οικολογική κίνηση Κοζάνης
• Οικολογική κοινωνική - παρέμβαση Πτολεμαΐδας
• Σύλλογος για την καταπολέμηση της ανεργίας και για την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου
• Σύλλογος περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής δήμου Δημ. Υψηλάντη
• Σύλλογος πληττομένων Μαυροπηγής
• Δίκτυο οικολογικών οργανώσεων Αιγαίου
• Σύλλογος προστασίας Αράχθου
• Πανελλαδική κίνηση ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου
• Περιβαλλοντική οργάνωση “Αχελώου ρους”
• Επιτροπή αγώνα κατά των επεκτάσεων των ΕΛΠΕ (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ
• Ενεργοί πολίτες Εύβοιας
• Ένωση Ταμυναίων πολιτών "η Παρέμβαση" (Αλιβέρι)
• Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο
• Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια
• Πρωτοβουλία για τη σωτηρία του Κορινθιακού
• Πρωτοβουλία πολιτών Θεσσαλονίκης ενάντια στο λιθάνθρακα
• Σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος περιοχής Αλιβερίου
• Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον
• Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
http://www.e-ecology.gr/
7 Μαρ 2009
Έκανε το θαύμα της ξανά η εκκλησία.
Αποφάσισε να λύσει και το πρόβλημα της ανεργίας
Αποφάσισε να λύσει και το πρόβλημα της ανεργίας
Δεν μας χρειάζονται πια πολιτικές και κυβερνήσεις. Οι αποφάσεις στους παπάδες και στα μοναστήρια. Όπου νάναι θα ανακοινώσουν και τα θαύματα. Αλλά έτσι που κατάντησε η πολιτική της κυβέρνησης, ο καθένας κάνει τον πρωθυπουργό και τον ΥΠΕΧΩΔΕ. Γιατί όχι και ο μητροπολίτης; Ένα θαύμα μας σώνει...
Το κείμενο είναι από τον "Σερβιτόρο" της Εύβοιας
Ο Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ, με επιστολή του στον υπουργό Ανάπτυξης, τάσσεται υπέρ της κατασκευής του εργοστασίου παραγωγής ρεύματος από τη ΔΕΗ με λιθάνθρακα στο Αλιβέρι. Σύμφωνα με το Μητροπολίτη, υπέρ της μονάδας έχουν ταχθεί η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και οι μηχανικοί της ΔΕΗ, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι της ΔΕΗ και η τοπική κοινωνία του Αλιβερίου. Εκείνοι που αντιδρούν, είναι μια ομάδα οικολόγων που ενισχύεται και από ομάδες εκτός της περιοχής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των αντιθέσεων είναι, όπως αναφέρει, το ότι οι οικολόγοι πήγαν και φύτεψαν την μέρα δενδρύλλια, τα οποία ξεριζώθηκαν από αγνώστους το ίδιο βράδυ.
Ο κ. Σεραφείμ υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής επιζητεί το εργοστάσιο για να λύσει το πρόβλημα της ανεργίας, να τονωθεί η αγορά και να γίνει ο τόπος πόλος έλξης και για άλλες επενδύσεις.
Καλεί τον υπουργό να πάει στο Αλιβέρι και να συζητήσει με τους φορείς και τους εκπροσώπους του κόσμου για το θέμα, προκειμένου να έχει προσωπική άποψη, αφού κανείς κυβερνητικός υπεύθυνος δεν έχει έρθει να συζητήσει.
Καταλήγοντας στην επιστολή του, ο Μητροπολίτης καλεί τον κ. Χατζηδάκη να σκεφθεί το θέμα της ανεργίας που μαστίζει την περιοχή, να ακούσει την κραυγή αγωνίας των κατοίκων και να κάνει το σωστό, λαμβάνοντας υπόψιν ότι το εργοστάσιο υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει το... ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας για το Αλιβέρι!
Το κείμενο είναι από τον "Σερβιτόρο" της Εύβοιας
Ο Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ, με επιστολή του στον υπουργό Ανάπτυξης, τάσσεται υπέρ της κατασκευής του εργοστασίου παραγωγής ρεύματος από τη ΔΕΗ με λιθάνθρακα στο Αλιβέρι. Σύμφωνα με το Μητροπολίτη, υπέρ της μονάδας έχουν ταχθεί η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και οι μηχανικοί της ΔΕΗ, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι της ΔΕΗ και η τοπική κοινωνία του Αλιβερίου. Εκείνοι που αντιδρούν, είναι μια ομάδα οικολόγων που ενισχύεται και από ομάδες εκτός της περιοχής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των αντιθέσεων είναι, όπως αναφέρει, το ότι οι οικολόγοι πήγαν και φύτεψαν την μέρα δενδρύλλια, τα οποία ξεριζώθηκαν από αγνώστους το ίδιο βράδυ.
Ο κ. Σεραφείμ υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής επιζητεί το εργοστάσιο για να λύσει το πρόβλημα της ανεργίας, να τονωθεί η αγορά και να γίνει ο τόπος πόλος έλξης και για άλλες επενδύσεις.
Καλεί τον υπουργό να πάει στο Αλιβέρι και να συζητήσει με τους φορείς και τους εκπροσώπους του κόσμου για το θέμα, προκειμένου να έχει προσωπική άποψη, αφού κανείς κυβερνητικός υπεύθυνος δεν έχει έρθει να συζητήσει.
Καταλήγοντας στην επιστολή του, ο Μητροπολίτης καλεί τον κ. Χατζηδάκη να σκεφθεί το θέμα της ανεργίας που μαστίζει την περιοχή, να ακούσει την κραυγή αγωνίας των κατοίκων και να κάνει το σωστό, λαμβάνοντας υπόψιν ότι το εργοστάσιο υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει το... ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας για το Αλιβέρι!
15 Φεβ 2009
Όταν ένας αγώνας δικαιώνεται,
ξεκινάμε δυνατότεροι τον επόμενο...
ξεκινάμε δυνατότεροι τον επόμενο...
“Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”
Όταν πριν από δύο, περίπου, χρόνια ξεκινούσε, στις περιοχές μας, η επέλαση της ΔΕΗ, εγχώριων και ξένων οικονομικών κολοσσών, για την εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα, η ακύρωση, έστω και μιας, μονάδας φάνταζε σαν ένα τιτάνιο έργο. Από τότε, μέχρι σήμερα, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι …..
Ένα αυθόρμητο κίνημα πολιτών αναπτύχθηκε, συσπειρώνοντας τη μεγάλη πλειοψηφία των τοπικών κοινωνιών. Μια σειρά πρωτόγνωρων, δυναμικών κινητοποιήσεων έφερε στην επιφάνεια το μέγεθος της επερχόμενης λαίλαπας του “κάρβουνου”. Από τη Βοιωτία (1/7/2007) στον Αστακό (14/7/2007), από τον Αλμυρό (28/1/2008) στη γέφυρα του Ρίου (24/2/2008), από την Καβάλα (27/2/2008) στο Μαντούδι (21/3/2008), από τη Λιβαδειά (16/5/2008) στη Λάρυμνα (5/6/2008), από την Αντίκυρα (13/7/2008) στην “πορεία ενέργειας” στη ΔΕΘ (6/9/2008), από το Αλιβέρι (19/10/2008) στον Αστακό (15/1/2009), και πάλι, στο Αλιβέρι (1/2/2009), οι πολίτες έκαναν αισθητή την παρουσία τους, δίνοντας μαθήματα κοινωνικής αντίστασης.
Έχοντας αποφύγει, από την πρώτη στιγμή, την πεπονόφλουδα του τοπικισμού και της αυτοαπομόνωσης (“αρκεί να φύγουν οι μονάδες από την περιοχή μας”) δώσαμε το πραγματικό στίγμα της επιλογής του λιθάνθρακα, σαν μιας κοινωνικά και περιβαλλοντικά επικίνδυνης λύσης, που θα στρεβλώσει, ακόμη περισσότερο, τον ενεργειακό σχεδιασμό ολόκληρης της χώρας, για πολλές δεκαετίες. Δημιουργήσαμε το δίκτυο “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, ήρθαμε σε επαφή και κοινές δράσεις με τις λιγνιτικές περιοχές, με επιτροπές αγώνα για άλλες ενεργειακές δραστηριότητες, από όλη την Ελλάδα, ευαισθητοποιήσαμε πρωτοβουλίες πολιτών στα μεγάλα αστικά κέντρα. Συντονιστήκαμε με άλλες παράλληλες δράσεις και προκαλέσαμε παρεμβάσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων και πολιτικών φορέων. Μιλήσαμε για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό και καταθέσαμε το δικό μας προβληματισμό για την ενέργεια, για την ανάπτυξη που επιθυμούμε, για το μέλλον των ανθρώπων και των τοπικών μας κοινωνιών.
Αυτό το μεγάλο μέτωπο, κατάφερε, σε πρώτη φάση, να ματαιώσει τις μονάδες των ΔΕΗ – RWE, σε Καβάλα ή Αλμυρό. Να παρεμποδίσει την αδειοδότηση των μονάδων στην Αντίκυρα, το Μαντούδι, το Αλιβέρι, τον Αστακό και τη Λάρυμνα. Για να φτάσουμε, σήμερα, να ακούμε, από επίσημα κυβερνητικά χείλη, τη διαβεβαίωση ότι ο λιθάνθρακας αποτελεί παρελθόν, για τα επόμενα, τουλάχιστον, χρόνια. Πρόκειται για μια περιφανή νίκη των πολιτών, που δεν ακυρώνει, απλά, μια πλευρά της ενεργειακής πολιτικής, αλλά σηματοδοτεί, κυρίως, το δικαίωμα των πολιτών να έχουν αποφασιστικό λόγο σε όσα τους αφορούν και τη ικανότητα να το επιβάλλουν.
Αυτή τη στιγμή της ικανοποίησης, δεν ξεχνάμε ότι το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού ξανανοίγει από την αρχή. Είναι ευκαιρία να γίνει τώρα ο ουσιαστικός δημόσιος διάλογος, που δεν έγινε ποτέ μέχρι τώρα. Έτσι ώστε:
• να υπάρξει σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
• να εφαρμοστούν δεσμευτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
• να αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα σκληρή πραγματικότητα των λιγνιτικών περιοχών και να εφαρμοστεί σχέδιο σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη
• να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης και, μάλιστα, “πράσινης”
• να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη χρήση του φυσικού αερίου (το νέο εφεύρημα), καθώς και η δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας
• να ανοίξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση, μέσα στην κοινωνία, για την αξιοποίηση των ΑΠΕ, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε αποφάσεις να παίρνονται με την προϋπόθεση ενός ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, να έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, να μην παραβιάζουν τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και να είναι προσαρμόσιμες, στο μέγιστο βαθμό, στο φυσικό τοπίο
Σε όσους θα περίμεναν να γυρίσουμε, τώρα, στους καναπέδες μας έχουμε να πούμε τούτο: σήμερα δεν είμαστε όπως χθες. Τίποτα δεν είναι όπως χθες. Μέσα από το σκληρό αγώνα που δώσαμε, ωριμάσαμε σαν πολίτες και σαν συλλογικότητες. Ενηλικιωθήκαμε. Νοιώθουμε την ανάγκη και έχουμε την ικανότητα να συνεχίσουμε να μιλάμε δημόσια και δυνατά. Να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να κατοχυρώσουμε αυτά που έχουμε, ήδη, πετύχει και για να κερδίσουμε και άλλα. Για τα προβλήματα, ενεργειακά και μη, που συνεχίζουν να ταλανίζουν τις περιοχές μας και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Στο πλευρό, ιδιαίτερα, εκείνων που μας “άνοιξαν τα μάτια” και που συνεχίζουν να βιώνουν τη σκληρή εμπειρία του λιγνίτη.
Ο αγώνας συνεχίζεται !
12/2/2008
“Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”
10 Φεβ 2009
Φρένο στο λιθάνθρακα
οι πολίτες μπορούν να επιβάλλουν λύσεις
οι πολίτες μπορούν να επιβάλλουν λύσεις
Πανελλαδική πρωτοβουλία κινήσεων πολιτών κατά του λιθάνθρακα
Με αφορμή δηλώσεις του κ. Χατζηδάκη, οι “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” εξέδωσαν το παρακάτω δελτίο τύπου:
Μια σημαντική εξέλιξη συνιστούν οι δηλώσεις του υπουργού ανάπτυξης κ. Χατζηδάκη, στο πλαίσιο της παρουσίασης των δράσεων του ΥΠΑΝ, για το 2009. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα:
“Την έναρξη εθνικού διαλόγου με τη συμμετοχή των κομμάτων και των περιβαλλοντικών οργανώσεων για το ενεργειακό μείγμα της χώρας εξήγγειλε ο υπουργός ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης παρουσιάζοντας το σχέδιο δράσης του υπουργείου Ανάπτυξης για το 2009.
Στόχος του διαλόγου θα είναι να αποφασιστούν με συναίνεση τα ποσοστά συμμετοχής των διαφόρων καυσίμων, καθώς και των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή, προκειμένου να αναθεωρηθεί η σχετική μελέτη του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Ο διάλογος, σύμφωνα με τον κ. Χατζηδάκη θα πρέπει να στηριχθεί σε τεχνοκρατική βάση. Σε κάθε περίπτωση ο υπουργός επιβεβαίωσε τις πληροφορίες ότι θα σταματήσουν όλες οι επενδύσεις για την εγκατάσταση λιθανθρακικών μονάδων. ‘Θέλω να είμαι σαφής, η κυβέρνηση δε θα προχωρήσει το πρόγραμμα ίδρυσης μονάδων λιθάνθρακα, θα συζητήσουμε άμεσα με το ΣΕΕΣ τις εναλλακτικές μεθόδους με έμφαση στο φυσικό αέριο και τις ΑΠΕ’, είπε χαρακτηριστικά.”
Οι εξαγγελίες αυτές, ανεξάρτητα από δεύτερες σκέψεις που μπορεί να τις προκάλεσαν, αποτελούν μια σημαντική αναδίπλωση και μια τεράστια επιτυχία του κινήματος κατά του λιθάνθρακα. Ενός κινήματος που αναπτύχθηκε, κυρίως, στις περιοχές - υποψήφιες για εγκατάσταση λιθανθρακικών μονάδων - και αγκάλιασε μεγάλο μέρος της χώρας, με τη συνδρομή του πανελλαδικού δικτύου κινήσεων πολιτών “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, περιβαλλοντικών οργανώσεων, πολιτικών δυνάμεων κ.ά..
Η εξέλιξη αυτή επιβάλλει μια ριζική αναπροσαρμογή του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού, με τρόπο που θα απαντά σε καίρια και ανεπίλυτα ζητήματα, όπως:
* η σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
* ο προσδιορισμός και η εφαρμογή δεσμευτικών πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
* η αντιμετώπιση της υπάρχουσας σκληρής πραγματικότητας των λιγνιτικών περιοχών και η εφαρμογή σχεδίου σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη
* η κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης
* η αποτροπή της ανεξέλεγκτης χρήσης του φυσικού αερίου, καθώς και της δημιουργίας ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας
Τέλος, και ανεξάρτητα από τη θετική τροπή στο θέμα του λιθάνθρακα, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε τον τρόπο με τον οποίο συντελέστηκε αυτή η μεταστροφή. Με μια διαδικασία πίσω από κλειστές κουρτίνες, μακριά από την κοινωνία και με απουσία της οποιασδήποτε δημόσιας διαβούλευσης. Με μια διαδικασία που αμφισβητεί, για μιαν ακόμη φορά, την αξιοπιστία του ΣΕΕΣ και της ΡΑΕ, που μέχρι σήμερα υπερασπίστηκαν, με λόγια και έργα, την επιλογή του λιθάνθρακα. Για το λόγο αυτό, διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσο, τα ίδια πρόσωπα και οι ίδιοι πολιτικοί είναι σε θέση να υποστηρίξουν μια διαφορετική λογική στον τομέα της ενέργειας. Όπως κρατάμε, επίσης, στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας το ενδεχόμενο, ένας άλλος υπουργός, κάποια άλλη στιγμή, για τους δικούς του λόγους, να αποφασίσει ξαφνικά ότι ο λιθάνθρακας ή η πυρηνική ενέργεια είναι κάτι αναγκαίο και χρήσιμο.
Θα συνεχίσουμε, λοιπόν, να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στα ζητήματα της ενέργειας με την ίδια προσοχή, έτοιμοι, ανά πάσα στιγμή (όπως κάναμε μέχρι τώρα) να παρέμβουμε. Μεταφέροντας το στίγμα των ενεργών πολιτών και τη διάθεση για ένα ριζικό αναπροσανατολισμό του ενεργειακού σχεδιασμού.
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ:
ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ !
ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ !
Μετά τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις των τοπικών κοινωνιών αλλά και γενικότερα της ελληνικής κοινωνίας, της πανελλαδικής κίνησης «πολίτες κατά του λιθάνθρακα» αλλά και άλλων κοινωνικών φορέων και κινήσεων πολιτών, που αντιπάλεψαν από την πρώτη στιγμή την εισαγωγή του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα της χώρας, η κυβέρνηση δια του αρμόδιου υπουργού ανάπτυξης, αποφάσισε να αναθεωρήσει την ενεργειακή στρατηγική της χώρας.
Βεβαίως η νίκη αυτή δεν πρέπει να μας εφησυχάσει. Τίποτα δεν έχει τελειώσει μέχρι την οριστική κατάληξη του διαλόγου για το ενεργειακό μίγμα και την συμμετοχή των διαφόρων μορφών στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας. Είναι γνωστές οι απόψεις κάποιων κέντρων, με «επιστημονική» μάλιστα τεκμηρίωση, της εισαγωγής της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα.
Ο αγώνας μας λοιπόν παίρνει μια νέα μορφή.
Χρειάζεται το κίνημα κατά του λιθάνθρακα και όλοι οι κοινωνικοί φορείς που αντιπάλεψαν τον λιθάνθρακα, να παρέμβουν όσο γίνεται πιο συγκροτημένα και οργανωμένα, ώστε να αναπτυχθεί όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένα και μέσα στην κοινωνία και μαζί με την κοινωνία, ένας διάλογος για τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας, για έναν άλλο τρόπο ζωής, παραγωγής και κατανάλωσης, με βασικό στόχο την εξοικονόμηση της ενέργειας και την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα.
Να αγωνισθούμε ώστε οι αποφάσεις και οι πολιτικές που θα ασκηθούν να έχουν ως βασική προϋπόθεση, τη σύμφωνη γνώμη και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και η περιβαλλοντική διάσταση να αποτελέσει την πυρήνα της πολιτικής για την ενέργεια στη χώρα μας και γενικότερα.
Χαλκίδα 10-9-2009
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
Βεβαίως η νίκη αυτή δεν πρέπει να μας εφησυχάσει. Τίποτα δεν έχει τελειώσει μέχρι την οριστική κατάληξη του διαλόγου για το ενεργειακό μίγμα και την συμμετοχή των διαφόρων μορφών στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας. Είναι γνωστές οι απόψεις κάποιων κέντρων, με «επιστημονική» μάλιστα τεκμηρίωση, της εισαγωγής της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα.
Ο αγώνας μας λοιπόν παίρνει μια νέα μορφή.
Χρειάζεται το κίνημα κατά του λιθάνθρακα και όλοι οι κοινωνικοί φορείς που αντιπάλεψαν τον λιθάνθρακα, να παρέμβουν όσο γίνεται πιο συγκροτημένα και οργανωμένα, ώστε να αναπτυχθεί όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένα και μέσα στην κοινωνία και μαζί με την κοινωνία, ένας διάλογος για τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας, για έναν άλλο τρόπο ζωής, παραγωγής και κατανάλωσης, με βασικό στόχο την εξοικονόμηση της ενέργειας και την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα.
Να αγωνισθούμε ώστε οι αποφάσεις και οι πολιτικές που θα ασκηθούν να έχουν ως βασική προϋπόθεση, τη σύμφωνη γνώμη και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και η περιβαλλοντική διάσταση να αποτελέσει την πυρήνα της πολιτικής για την ενέργεια στη χώρα μας και γενικότερα.
Χαλκίδα 10-9-2009
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
9 Φεβ 2009
Ακύρωση των σχεδίων της ΔΕΗ
για το εργοστάσιο λιθάνθρακα στο Αλιβέρι
για το εργοστάσιο λιθάνθρακα στο Αλιβέρι
Ακυρώνονται τα σχέδια της ΔΕΗ να δημιουργήσει εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας από λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, μετά τη χθεσινή τοποθέτηση του υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Αντώνη Μπέζα στη Βουλή ότι από τη στιγμή που ο Δήμος Ταμιναίων έχει ξεκινήσει εργασίες ανάπλασης και αξιοποίησης της περιοχής Στάχτες δεν τίθεται θέμα ανάκλησης της κοινής υπουργικής απόφασης που παραχωρεί τον χώρο των 190 στρ. στον δήμο. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι η ΔΕΗ προγραμμάτιζε να ανεγείρει μονάδα λιθάνθρακα στην περιοχή Στάχτες, η οποία είχε παραχωρηθεί από την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου στον Δήμο Ταμιναίων, ώστε να δημιουργήσει χώρους εκπαίδευσης, αθλητισμού και πρασίνου.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_06/02/2009_302369
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_06/02/2009_302369
3 Φεβ 2009
το ναυάγιο της ΛΑΡΚΟ.
Από την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"
Από την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΕΡΕΣ
Μαζί με την Αλουμίνιον της Ελλάδος, η ΛΑΡΚΟ, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ήταν το διαμάντι της ελληνικής μεταλλευτικής βιομηχανίας και ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς νικελίου στην Ευρώπη. Σήμερα η βιομηχανία που έχει συνδέσει το όνομά της με τον Πρόδρομο Μποδοσάκη μπαίνει για δεύτερη φορά- η πρώτη ήταν στις αρχές της δεκαετίας του ΄80- στη λίστα των προβληματικών επιχειρήσεων της χώρας.
Αιτίες; Η κατρακύλα των διεθνών τιμών του νικελίου, από τα 49.000 δολάρια ο τόνος το 2007 στα 9.600 δολάρια τον περασμένο Δεκέμβριο, η προπώληση νικελίου σε τιμές κατά πολύ χαμηλότερες από αυτές που διαμορφώθηκαν στην τριετία 2006- 2008, αλλά και το κατά 200% ακριβότερο ηλεκτρικό ρεύμα που πληρώνει η εταιρεία στον έναν από τους βασικούς μετόχους της, τη ΔΕΗ.
Στο Δημόσιο το βάρος
Με τις συσσωρευμένες υποχρεώσεις να ανέρχονται σε περίπου 130 εκατ. ευρώ και με τις ζημιές για το 2008 να προσεγγίζουν τα 100 εκατ. ευρώ, η εταιρεία βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της πτώχευσης, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη άρνηση των δύο εκ των τριών μετόχων της να συμμετάσχουν σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου. Οι δύο αυτοί μέτοχοι είναι η Εθνική Τράπεζα και η ΔΕΗ, οι οποίοι προφανώς διαπίστωσαν ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα η εξυγίανση της ΛΑΡΚΟ είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Έτσι, το βάρος για να διατηρηθεί στη ζωή η εταιρεία πέφτει τώρα στους ώμους του τρίτου μετόχου, που είναι το Ελληνικό Δημόσιο. Πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου δεσμεύτηκε ότι μέσα στο επόμενο δίμηνο που προβλέπεται να κατατεθεί το νέο επιχειρηματικό σχέδιο, δεν θα γίνουν απολύσεις στην εταιρεία και παράλληλα θα δοθούν από τον κρατικό κορβανά ανάσες ρευστότητας μέχρι να υπάρξει οριστι κή λύση του προβλήματος της ΛΑΡΚΟ.
Η λύση του στρατηγικού επενδυτή
Μια από τις πιθανές λύσεις θα μπορούσε να είναι η αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή, όπως άλλωστε είχε συμβεί πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν είχε κατατεθεί στην κυβέρνηση ανεπίσημη πρόταση για εξαγορά της ΛΑΡΚΟ από κοινοπρακτικό σχήμα στο οποίο συμμετεί χαν οι όμιλοι Μυτιληναίου και Ελλάκτωρ. Τότε, βέβαια, η συγκυρία ήταν θετική για την είσοδο στρατηγικού επενδυτή στη ΛΑΡΚΟ, καθώς η εταιρεία είχε εισέλθει σε θετική πορεία, οι τιμές του νικελίου είχαν εκτοξευθεί στα ύψη, οι παραγγελίες ήταν πολλές, ενώ στην πελατειακή βάση της ΛΑΡΚΟ έχουν προστεθεί δύο ακόμη αγορές, η Κορέα και η Ιαπωνία. Την ίδια περίοδο, και λόγω της μείωσης των υφιστάμενων αποθεμάτων νικελίου, η εταιρεία στρέφει το ενδιαφέρον της στην αναζήτηση νέων κοιτασμάτων σε Ινδία, Κούβα και Μεξικό, ενώ προχωρά και στην εξαγορά ορυχείου στην Τουρκία.
Κακή συγκυρία και λάθη
Γιατί, όμως, μετά τις τόσο καλές προοπτικές ανάπτυξης που υπήρχαν τότε, η εταιρεία βρίσκεται σήμερα για μια ακόμη φορά στα πρόθυρα της πτώχευσης; Ένας από τους λόγους είναι σίγουρα και η μεγάλη πτώση των διεθνών τιμών νικελίου εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί για να εξηγήσει τα οικονομικά αδιέξοδα τα οποία έχουν οδηγήσει τη ΛΑΡΚΟ ένα βήμα πριν από την πτώχευση.
Αποφασιστικής σημασίας για την αρνητική πορεία της εταιρείας είναι, σύμφωνα με συνδικαλιστικά στελέχη αλλά και στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης, το γεγονός ότι η προηγούμενη διοίκηση της εταιρείας είχε προχωρήσει σε προπώληση της παραγωγής νικελίου για το 2006, το 2007 και το 2008 σε τιμές χαμηλότερες κατά 4.000 έως 5.000 ευρώ τον τόνο από αυτές που τελικά διαμορφώθηκαν στις διεθνείς αγορές. Το αποτέλεσμα της κίνησης αυτής ήταν το 2006 η ΛΑΡΚΟ να χάσει 74 εκατ. δολάρια λόγω προπώλησης της παραγωγής της. Οι τιμές των εμπορευμάτων εκείνη τη χρονιά ανέβαιναν σημαντικά και η τιμή του νικελίου είχε φτάσει το ιστορικό ρεκόρ των 49.500 δολαρίων ανά τόνο, ενώ το 2007 οι απώλειες εσόδων συνεχίστηκαν από την κίνηση αυτή, αφού η εταιρεία έχασε περίπου 70 εκατ. δολάρια όλη τη χρονιά. Το 2008 ο τόνος κόστιζε τον Απρίλιο 35.000 δολάρια, ενώ τον Δεκέμβριο κατρακύλησε στα 9.600 δολάρια.
Πληρώνει το ρεύμα πανάκριβα
Την ίδια ώρα, το πανάκριβο ρεύμα που είναι υποχρεωμένη να πληρώνει η εταιρεία στον έναν από τους τρεις μετόχους της, τη ΔΕΗ, έχει συμβάλει στην επιδείνωση των οικονομικών της. Το τιμολόγιο ρεύματος που καλείται να πληρώνει η εταιρεία φτάνει πλέον τα 63 ευρώ τη μεγαβατώρα, με τις τιμές του νικελίου στα 9.842 δολάρια /τόνο. Για να γίνει αντιληπτό πόσο επιβαρύνεται η ΛΑΡΚΟ, αρκεί να γίνει σύγκριση με την τιμή του ρεύματος το 2003, όταν η τιμή του νικελίου ήταν περίπου ίδια (9.633 δολάρια/τόνο). Τότε, λοιπόν, η εταιρεία πλήρωνε για το ρεύμα 21 ευρώ τη μεγαβατώρα. Δηλαδή με τις ίδιες τιμές του προϊόντος, η εταιρεία καλείται να πληρώσει το ρεύμα κατά 200% ακριβότερο. Πρακτικά αυτό σημαίνει επιπλέον κόστος για φέτος 40- 50 εκατ. ευρώ.
Ο μοναδικός παραγωγός νικελίου από εγχώρια μεταλλεύματα στην Ευρώπη
Η σύγχρονη εκμετάλλευση των μεταλλείων της Λάρυμνας άρχισε το 1901. Στη διάρκεια της Κατοχής, Γερμανοί και Ιταλοί είχαν εκπονήσει μελέτες για το νικέλιο σχεδιάζοντας να το εκμεταλλευθούν για στρατιωτικούς σκοπούς, όμως ευτυχώς δεν πρόλαβαν.
Το 1952 η εταιρεία του Πρόδρομου ΜποδοσάκηΑθανασιάδη ΑΕΕ Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων αποκτά το δικαίωμα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων νικελίου της περιοχής. Αρχίζει τη δημιουργία εργοστασίου επεξεργασίας νικελίου με παραγγελίες από τη γερμανική Κrupp, οι οποίες καθυστέρησαν σημαντικά, γεγονός στο οποίο οφειλόταν η διαμάχη του Μποδοσάκη με τον Άλφρεντ Κρουπ. Τελικά η ΛΑΡΚΟ ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1961, ενώ το εργοστάσιο λειτούργησε μόλις το 1966.
Το 1989 η ΛΑΡΚΟ πέρασε στον έλεγχο του κράτους. Σήμερα, στο μετοχικό κεφάλαιο της ΛΑΡΚΟ μετέχουν η ΔΕΗ με ποσοστό 28,6%, η Εθνική Τράπεζα με 36,4% και το Ελληνικό Δημόσιο με 35%. Η ΛΑΡΚΟ παραμένει ο μοναδικός παραγωγός νικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση από εγχώρια μεταλλεύματα.
Μαζί με την Αλουμίνιον της Ελλάδος, η ΛΑΡΚΟ, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ήταν το διαμάντι της ελληνικής μεταλλευτικής βιομηχανίας και ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς νικελίου στην Ευρώπη. Σήμερα η βιομηχανία που έχει συνδέσει το όνομά της με τον Πρόδρομο Μποδοσάκη μπαίνει για δεύτερη φορά- η πρώτη ήταν στις αρχές της δεκαετίας του ΄80- στη λίστα των προβληματικών επιχειρήσεων της χώρας.
Αιτίες; Η κατρακύλα των διεθνών τιμών του νικελίου, από τα 49.000 δολάρια ο τόνος το 2007 στα 9.600 δολάρια τον περασμένο Δεκέμβριο, η προπώληση νικελίου σε τιμές κατά πολύ χαμηλότερες από αυτές που διαμορφώθηκαν στην τριετία 2006- 2008, αλλά και το κατά 200% ακριβότερο ηλεκτρικό ρεύμα που πληρώνει η εταιρεία στον έναν από τους βασικούς μετόχους της, τη ΔΕΗ.
Στο Δημόσιο το βάρος
Με τις συσσωρευμένες υποχρεώσεις να ανέρχονται σε περίπου 130 εκατ. ευρώ και με τις ζημιές για το 2008 να προσεγγίζουν τα 100 εκατ. ευρώ, η εταιρεία βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της πτώχευσης, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη άρνηση των δύο εκ των τριών μετόχων της να συμμετάσχουν σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου. Οι δύο αυτοί μέτοχοι είναι η Εθνική Τράπεζα και η ΔΕΗ, οι οποίοι προφανώς διαπίστωσαν ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα η εξυγίανση της ΛΑΡΚΟ είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Έτσι, το βάρος για να διατηρηθεί στη ζωή η εταιρεία πέφτει τώρα στους ώμους του τρίτου μετόχου, που είναι το Ελληνικό Δημόσιο. Πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου δεσμεύτηκε ότι μέσα στο επόμενο δίμηνο που προβλέπεται να κατατεθεί το νέο επιχειρηματικό σχέδιο, δεν θα γίνουν απολύσεις στην εταιρεία και παράλληλα θα δοθούν από τον κρατικό κορβανά ανάσες ρευστότητας μέχρι να υπάρξει οριστι κή λύση του προβλήματος της ΛΑΡΚΟ.
Η λύση του στρατηγικού επενδυτή
Μια από τις πιθανές λύσεις θα μπορούσε να είναι η αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή, όπως άλλωστε είχε συμβεί πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν είχε κατατεθεί στην κυβέρνηση ανεπίσημη πρόταση για εξαγορά της ΛΑΡΚΟ από κοινοπρακτικό σχήμα στο οποίο συμμετεί χαν οι όμιλοι Μυτιληναίου και Ελλάκτωρ. Τότε, βέβαια, η συγκυρία ήταν θετική για την είσοδο στρατηγικού επενδυτή στη ΛΑΡΚΟ, καθώς η εταιρεία είχε εισέλθει σε θετική πορεία, οι τιμές του νικελίου είχαν εκτοξευθεί στα ύψη, οι παραγγελίες ήταν πολλές, ενώ στην πελατειακή βάση της ΛΑΡΚΟ έχουν προστεθεί δύο ακόμη αγορές, η Κορέα και η Ιαπωνία. Την ίδια περίοδο, και λόγω της μείωσης των υφιστάμενων αποθεμάτων νικελίου, η εταιρεία στρέφει το ενδιαφέρον της στην αναζήτηση νέων κοιτασμάτων σε Ινδία, Κούβα και Μεξικό, ενώ προχωρά και στην εξαγορά ορυχείου στην Τουρκία.
Κακή συγκυρία και λάθη
Γιατί, όμως, μετά τις τόσο καλές προοπτικές ανάπτυξης που υπήρχαν τότε, η εταιρεία βρίσκεται σήμερα για μια ακόμη φορά στα πρόθυρα της πτώχευσης; Ένας από τους λόγους είναι σίγουρα και η μεγάλη πτώση των διεθνών τιμών νικελίου εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί για να εξηγήσει τα οικονομικά αδιέξοδα τα οποία έχουν οδηγήσει τη ΛΑΡΚΟ ένα βήμα πριν από την πτώχευση.
Αποφασιστικής σημασίας για την αρνητική πορεία της εταιρείας είναι, σύμφωνα με συνδικαλιστικά στελέχη αλλά και στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης, το γεγονός ότι η προηγούμενη διοίκηση της εταιρείας είχε προχωρήσει σε προπώληση της παραγωγής νικελίου για το 2006, το 2007 και το 2008 σε τιμές χαμηλότερες κατά 4.000 έως 5.000 ευρώ τον τόνο από αυτές που τελικά διαμορφώθηκαν στις διεθνείς αγορές. Το αποτέλεσμα της κίνησης αυτής ήταν το 2006 η ΛΑΡΚΟ να χάσει 74 εκατ. δολάρια λόγω προπώλησης της παραγωγής της. Οι τιμές των εμπορευμάτων εκείνη τη χρονιά ανέβαιναν σημαντικά και η τιμή του νικελίου είχε φτάσει το ιστορικό ρεκόρ των 49.500 δολαρίων ανά τόνο, ενώ το 2007 οι απώλειες εσόδων συνεχίστηκαν από την κίνηση αυτή, αφού η εταιρεία έχασε περίπου 70 εκατ. δολάρια όλη τη χρονιά. Το 2008 ο τόνος κόστιζε τον Απρίλιο 35.000 δολάρια, ενώ τον Δεκέμβριο κατρακύλησε στα 9.600 δολάρια.
Πληρώνει το ρεύμα πανάκριβα
Την ίδια ώρα, το πανάκριβο ρεύμα που είναι υποχρεωμένη να πληρώνει η εταιρεία στον έναν από τους τρεις μετόχους της, τη ΔΕΗ, έχει συμβάλει στην επιδείνωση των οικονομικών της. Το τιμολόγιο ρεύματος που καλείται να πληρώνει η εταιρεία φτάνει πλέον τα 63 ευρώ τη μεγαβατώρα, με τις τιμές του νικελίου στα 9.842 δολάρια /τόνο. Για να γίνει αντιληπτό πόσο επιβαρύνεται η ΛΑΡΚΟ, αρκεί να γίνει σύγκριση με την τιμή του ρεύματος το 2003, όταν η τιμή του νικελίου ήταν περίπου ίδια (9.633 δολάρια/τόνο). Τότε, λοιπόν, η εταιρεία πλήρωνε για το ρεύμα 21 ευρώ τη μεγαβατώρα. Δηλαδή με τις ίδιες τιμές του προϊόντος, η εταιρεία καλείται να πληρώσει το ρεύμα κατά 200% ακριβότερο. Πρακτικά αυτό σημαίνει επιπλέον κόστος για φέτος 40- 50 εκατ. ευρώ.
Ο μοναδικός παραγωγός νικελίου από εγχώρια μεταλλεύματα στην Ευρώπη
Η σύγχρονη εκμετάλλευση των μεταλλείων της Λάρυμνας άρχισε το 1901. Στη διάρκεια της Κατοχής, Γερμανοί και Ιταλοί είχαν εκπονήσει μελέτες για το νικέλιο σχεδιάζοντας να το εκμεταλλευθούν για στρατιωτικούς σκοπούς, όμως ευτυχώς δεν πρόλαβαν.
Το 1952 η εταιρεία του Πρόδρομου ΜποδοσάκηΑθανασιάδη ΑΕΕ Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων αποκτά το δικαίωμα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων νικελίου της περιοχής. Αρχίζει τη δημιουργία εργοστασίου επεξεργασίας νικελίου με παραγγελίες από τη γερμανική Κrupp, οι οποίες καθυστέρησαν σημαντικά, γεγονός στο οποίο οφειλόταν η διαμάχη του Μποδοσάκη με τον Άλφρεντ Κρουπ. Τελικά η ΛΑΡΚΟ ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1961, ενώ το εργοστάσιο λειτούργησε μόλις το 1966.
Το 1989 η ΛΑΡΚΟ πέρασε στον έλεγχο του κράτους. Σήμερα, στο μετοχικό κεφάλαιο της ΛΑΡΚΟ μετέχουν η ΔΕΗ με ποσοστό 28,6%, η Εθνική Τράπεζα με 36,4% και το Ελληνικό Δημόσιο με 35%. Η ΛΑΡΚΟ παραμένει ο μοναδικός παραγωγός νικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση από εγχώρια μεταλλεύματα.
23 Ιαν 2009
Δεντροφύτευση στο Αλιβέρι,
για να αποτραπεί η μονάδα λιθάνθρακα
για να αποτραπεί η μονάδα λιθάνθρακα
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
ΚΑΛΕΣΜΑ
Την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στο Αλιβέρι στη μαζική δενδροφύτευση της περιοχής «Στάχτες», για να αποτρέψουμε τη μονάδα λιθάνθρακα.
Ανοικτό κάλεσμα προς όλους τους Συλλόγους και κινήσεις πολιτών, προς όλους τους πολίτες της Εύβοιας, έστειλε η συντονιστική επιτροπή φορέων περιοχής Αλιβερίου κατά της μονάδας λιθάνθρακα, για την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου, στην μαζική δενδροφύτευση που έχουν οργανώσει στην περιοχή «Στάχτες» όπου η ΔΕΗ σκοπεύει να κάνει τη μονάδα. Σε ένα οικόπεδο που δεν της ανήκει. Αδιαφορώντας για την αντίθεση του Δημοτικού Συμβουλίου Ταμυναίων, του Δημοτικού Συμβουλίου Διστύων, της μεγάλης αντίθεσης των κοινωνικών οργανώσεων και των πολιτών της περιοχής κατά της μονάδας λιθάνθρακα. Παρ'όλα αυτά η σημερινή ηγεσία της ΔΕΗ επιμένει να κάνει τη μονάδα. Παρότι οι κάτοικοι της περιοχής έχουν δεχθεί να γίνει η μονάδα φυσικού αερίου, αυτή καθυστερεί αδικαιολόγητα εδώ και χρόνια. Ούτε καν τα έργα για τον αγωγό προς το Αλιβέρι δεν έχουν ξεκινήσει. Σημείο που δείχνει ότι οιυποστηρικτές του λιθάνθρακα δίνουν όλες τους τις δυνάμεις να περάσει η απόφασή τους για τη μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι.
Έτσι από τα πράγματα το Αλιβέρι γίνεται σημείο – κλειδί, αν θα περάσουν τα σχέδια εκείνων που προωθούν το λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα της χώρας. Οι υποστηρικτές του λιθάνθρακα, μετά το ναυάγιό τους στο Μαντούδι, στην Καβάλα, στα Αντίκυρα, στον Αλμυρό Βόλο, χωρίς να έχουν παραιτηθεί οριστικά από τις περιοχές αυτές, ρίχνουν όλες τις δυνάμεις τους στο Αλιβέρι, θεωρώντας το, τον αδύνατο κρίκο.
Καλούμαστε όλοι οι πολίτες της Εύβοιας να τους αποδείξουμε ότι κάνουν λάθος. Το Αλιβέρι, ο τόπος που έχει δεχθεί τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική επιβάρυνση του νομού, πρέπει να τους χαλάσει τα σχέδια. Να γίνει το «Βατερλώ» τους. Και αυτό εξαρτάται από όλους μας. Από όλους τους πολίτες του νομού ανεξάρτητα που μένουν και που εργάζονται. Η κοινωνία του Αλιβερίου μέσω του συντονιστικού των φορέων τους, μας καλούν σε συμπαράσταση την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στον χώρο που προγραμματίζουν την μονάδα λιθάνθρακα για μια μεγάλη δενδροφύτευση.
Όλοι μας, με ότι μέσον μπορεί ο καθένας να πάμε στο Αλιβέρι την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στις 10 π.μ. στην περιοχή «Στάχτες», στον οικισμό Μυλάκι για να συμετάσχουμε στην μεγάλη δενδροφύτευση που οργανώνουν οι φορείς της περιοχής και για να συμπαρασταθούμε έμπρακτα στον αγώνα των κατοίκων της περιοχής για ένα καθαρό ουρανό.
Χαλκίδα 22-1-2009
-
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
ΚΑΛΕΣΜΑ
Την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στο Αλιβέρι στη μαζική δενδροφύτευση της περιοχής «Στάχτες», για να αποτρέψουμε τη μονάδα λιθάνθρακα.
Ανοικτό κάλεσμα προς όλους τους Συλλόγους και κινήσεις πολιτών, προς όλους τους πολίτες της Εύβοιας, έστειλε η συντονιστική επιτροπή φορέων περιοχής Αλιβερίου κατά της μονάδας λιθάνθρακα, για την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου, στην μαζική δενδροφύτευση που έχουν οργανώσει στην περιοχή «Στάχτες» όπου η ΔΕΗ σκοπεύει να κάνει τη μονάδα. Σε ένα οικόπεδο που δεν της ανήκει. Αδιαφορώντας για την αντίθεση του Δημοτικού Συμβουλίου Ταμυναίων, του Δημοτικού Συμβουλίου Διστύων, της μεγάλης αντίθεσης των κοινωνικών οργανώσεων και των πολιτών της περιοχής κατά της μονάδας λιθάνθρακα. Παρ'όλα αυτά η σημερινή ηγεσία της ΔΕΗ επιμένει να κάνει τη μονάδα. Παρότι οι κάτοικοι της περιοχής έχουν δεχθεί να γίνει η μονάδα φυσικού αερίου, αυτή καθυστερεί αδικαιολόγητα εδώ και χρόνια. Ούτε καν τα έργα για τον αγωγό προς το Αλιβέρι δεν έχουν ξεκινήσει. Σημείο που δείχνει ότι οιυποστηρικτές του λιθάνθρακα δίνουν όλες τους τις δυνάμεις να περάσει η απόφασή τους για τη μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι.
Έτσι από τα πράγματα το Αλιβέρι γίνεται σημείο – κλειδί, αν θα περάσουν τα σχέδια εκείνων που προωθούν το λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα της χώρας. Οι υποστηρικτές του λιθάνθρακα, μετά το ναυάγιό τους στο Μαντούδι, στην Καβάλα, στα Αντίκυρα, στον Αλμυρό Βόλο, χωρίς να έχουν παραιτηθεί οριστικά από τις περιοχές αυτές, ρίχνουν όλες τις δυνάμεις τους στο Αλιβέρι, θεωρώντας το, τον αδύνατο κρίκο.
Καλούμαστε όλοι οι πολίτες της Εύβοιας να τους αποδείξουμε ότι κάνουν λάθος. Το Αλιβέρι, ο τόπος που έχει δεχθεί τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική επιβάρυνση του νομού, πρέπει να τους χαλάσει τα σχέδια. Να γίνει το «Βατερλώ» τους. Και αυτό εξαρτάται από όλους μας. Από όλους τους πολίτες του νομού ανεξάρτητα που μένουν και που εργάζονται. Η κοινωνία του Αλιβερίου μέσω του συντονιστικού των φορέων τους, μας καλούν σε συμπαράσταση την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στον χώρο που προγραμματίζουν την μονάδα λιθάνθρακα για μια μεγάλη δενδροφύτευση.
Όλοι μας, με ότι μέσον μπορεί ο καθένας να πάμε στο Αλιβέρι την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στις 10 π.μ. στην περιοχή «Στάχτες», στον οικισμό Μυλάκι για να συμετάσχουμε στην μεγάλη δενδροφύτευση που οργανώνουν οι φορείς της περιοχής και για να συμπαρασταθούμε έμπρακτα στον αγώνα των κατοίκων της περιοχής για ένα καθαρό ουρανό.
Χαλκίδα 22-1-2009
-
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
17 Ιαν 2009
Η υλοποίηση του προγράμματος της ΔΕΗ για Λάρυμνα και Αλιβέρι θα εξαρτηθεί απο τη συναίνεση των κατοίκων...
ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
Πράσινη άμυνα στην κρίση του φυσικού αερίου
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΙΝΤΙΚΑΚΗΣ
Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009
Μισό δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, όσα αντιστοιχούν σε μια μονάδα αιχμής της ΔΕΗ, θα μπορούσε να εξοικονομεί κάθε χρόνο η Ελλάδα μόνο και μόνο από τη λειτουργία μικρών φωτοβολταϊκών συστημάτων στις στέγες των σπιτιών. Η ταχύτερη εξάπλωση των μικρών συστημάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στον οικιακό τομέα, γεγονός που συνεπάγεται λιγότερο αέριο και πετρέλαιο για ένα σπίτι, αποτελεί μία από τις εισηγήσεις που θα δεχθεί ο αρμόδιος υπουργός κ. Χατζηδάκης τις επόμενες εβδομάδες από τους υπευθύνους για τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Η εισήγηση θα αποτελεί μέρος του συνολικότερου πακέτου προτάσεων που θα υποβληθούν στον νέο υπουργό Ανάπτυξης για το πώς η Ελλάδα θα καταφέρει να διασφαλίσει την επάρκειά της απέναντι στο ενδεχόμενο μιας νέας διένεξης για το αέριο τα επόμενα 4-5 χρόνια. Τέτοιες θα είναι η επιτάχυνση των επενδύσεων της ΔΕΗ για νέες γραμμές μεταφοράς υψηλής τάσης ώστε να μπορεί να αντέξει περισσότερα έργα ΑΠΕ, κίνητρα στα νοικοκυριά για παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας προκειμένου να μειώσουν την ενεργειακή σπατάλη των ακινήτων τους, αλλά και εισαγωγή του επίμαχου λιθάνθρακα στο ισοζύγιό μας.
Κρίσιμη η προσεχής 5ετία
Τα επόμενα 4-5 χρόνια θεωρούνται καθοριστικά για τη θωράκιση της χώρας απέναντι στο ενδεχόμενο μιας καινούργιας διαμάχης για το φυσικό αέριο. Διότι τουλάχιστον μέχρι και τις αρχές του 2013, οπότε και αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η επένδυση στην τρίτη δεξαμενή αποθήκευσης υγροποιημένου αερίου στη Ρεβυθούσα, η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι εκτεθειμένη σε κρίσεις όπως αυτή που βιώνουμε. Πόσω μάλλον που- σύμφωνα με τους διεθνείς αναλυτές- τέτοιες διενέξεις θα επαναλαμβάνονται όλο και πιο συχνά στο μέλλον. Δεδομένου, μάλιστα, ότι ακόμη και αν ο εναλλακτικός δρόμος Τουρκίας- Ελλάδας- Ιταλίας που θα εξάγει αέριο της Κασπίας στην Ευρώπη μέσω της χώρας μας θα λειτουργήσει εντός του 2013, σύμφωνα με το σημερινό χρονοδιάγραμμα, παραμένει μια μαύρη τρύπα 4 ετών κατά την οποία θα παραμένουμε στενά εξαρτημένοι από τη Ρωσία. Εξάρτηση που στην περίπτωση εκδήλωσης μιας νέας κρίσης θα έχει πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις για την Ελλάδα από ό,τι σήμερα, αφού το 2013 οι ανάγκες μας σε φυσικό αέριο θα έχουν σχεδόν διπλασιαστεί (7 δισ. κυβικά μέτρα τον χρόνο, από 4,1 δισ. κυβικά μέτρα το 2008).
Τον τόνο στο πρόβλημα δίνει η κάλυψη της ζήτησης σε ηλεκτρισμό, για την οποία θα χρειαστούν 6.300 ΜW νέας ισχύος μέχρι το 2020, σύμφωνα με την Έκθεση του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής. Και υπάρχει έντονος προβληματισμός έπειτα από την τελευταία κρίση κατά πόσον το βασικό μείγμα καυσίμων που θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή της νέας αυτής ισχύος πρέπει να είναι το φυσικό αέριο. Πώς θα αποφύγουμε, λοιπόν, τον κίνδυνο να ξεμείνουμε από αέριο σε μια αντίστοιχη αλλά όχι απίθανη περίπτωση κρίσης είναι το ζητούμενο για τον νέο υπουργό Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη.
Φωτοβολταϊκά,όπως ηλιακοί θερμοσίφωνες
Η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στις στέγες σπιτιών ή κτιρίων χωρίς να απαιτείται οικοδομική άδεια ή έναρξη επιτηδεύματος, όπως ίσχυε μέχρι πρότινος, ψηφίζεται την εβδομάδα που έρχεται με νόμο του υπουργείου Ανάπτυξης στη Βουλή. Το επιτυχημένο παράδειγμα των ηλιακών θερμοσιφώνων με τους οποίους γέμισε τη δεκαετία του ΄80 η χώρα, εκτιμάται ότι θα μπορούσε να επαναληφθεί και με τα μικρά φωτοβολταϊκά. Αν, για παράδειγμα, εγκατασταθούν 700 ΜW φωτοβολταϊκών σε κτίρια, αμέσως εξοικονομούνται 910 εκατ. κιλοβατώρες ετησίως, ενέργεια που αντιστοιχεί σε μια μονάδα αιχμής της ΔΕΗ ισχύος 350 ΜW, που λειτουργεί επί 2.600
ώρες ετησίως με καύσιμο φυσικό αέριο. Αυτό μεταφράζεται σε εξοικονόμηση 540 εκατ. κυβικών μέτρων εισαγόμενου αερίου τον χρόνο. Αν, επίσης, διπλασιαστεί ο αριθμός σπιτιών με ηλιακό θερμοσίφωνα, εξοικονομούνται 1,5 δισ. κιλοβατώρες τον χρόνο, ενέργεια που αντιστοιχεί σε μια θερμοηλεκτρική μονάδα ισχύος 230 ΜW (εξοικονόμηση 900 εκατ. κυβικών μέτρων αερίου τον χρόνο σε αυτή την περίπτωση).
Τα αιολικά,η ΔΕΗ και τα νησιά
Ένας βασικός λόγος, πέραν της γραφειοκρατίας, για τον οποίο η χώρα δεν μπορεί να αντέξει μεγαλύτερη ισχύ (1.000 ΜW σήμερα) από αιολικά πάρκα είναι οι αντοχές των υποδομών της ΔΕΗ. Το υφιστάμενο δίκτυο δεν επιτρέπει να έχουμε δεκαπλασιάσει (10.000 ΜW) έως το 2020 την ισχύ σε αιολικά και να πιάσουμε έτσι τον κοινοτικό στόχο για τον οποίο έχουμε δεσμευθεί. Είναι απαραίτητο, λένε όσοι ασχολούνται με τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας, να συμπεριλάβει η ΔΕΗ στο πρόγραμμά της τις επενδύσεις σε νέες γραμμές μεταφοράς, ύψους 2,5-3 δισ. ευρώ. Το δεύτερο θέμα που θα εισηγηθούν στον υπουργό είναι το άμεσο ξεκαθάρισμα των ανενεργών αδειών που έχουν δοθεί για αιολικά. Η μη υλοποίηση ενός σημαντικού αριθμού αδειών που παραμένουν για διάφορους λόγους ανενεργές δυσχεραίνει την κατασκευή άλλων ώριμων έργων, οξύνει τις τοπικές αντιδράσεις, επιβαρύνει σωρευτικά τη φέρουσα ικανότητα περιοχών και δεσμεύει ηλεκτρικό χώρο που τείνει προς κορεσμό.
Το τρίτο θέμα θα αφορά την επίσπευση των υποβρύχιων διασυνδέσεων των νησιών, που με βάση τη διεθνή πρακτική αποτελεί μονόδρομο για την επίλυση του ενεργειακού προβλήματος. Το γεγονός αυτό θα ελαφρύνει τους καταναλωτές από επιβαρύνσεις τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ παράλληλα θα συμβάλει στην αξιοποίηση της νησιωτικής αιολικής ενέργειας που είναι απαραίτητη για την επίτευξη των στόχων του 2020. Πρόκειται, ωστόσο, για σχέδιο πιο μακρόπνοο, αφού ακόμη κι αν άρχιζαν αύριο, θα απαιτούνταν 8-10 χρόνια για να ολοκληρωθούν.
Χρήση του λιθάνθρακα
Στο τραπέζι θα τεθεί και η πρόταση για λελογισμένη χρήση του λιθάνθρακα στο ισοζύγιο καυσίμων. Οι υποστηρικτές του συγκεκριμένου καυσίμου θεωρούν ότι η κρίση με το φυσικό αέριο τώρα τους δικαιώνει. Θεωρούν, επίσης, ότι η ΔΕΗ μέσω της συνεργασίας της με την RWΕ «χειρίστηκε πολύ άσχημα το θέμα» και έκαψε το χαρτί του λιθάνθρακα, χωρίς το οποίο όμως- όπως λένε- η επάρκεια της χώρας σε ηλεκτρισμό την επόμενη 10ετία τίθεται εν αμφιβόλω. Και αυτό καθώς η παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ) δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις αναγκαίες για τον ηλεκτρισμό μονάδες βάσης.
Ο αντίλογος των περιβαλλοντικών οργανώσεων είναι ότι, εκτός από το ότι ο λιθάνθρακας ρυπαίνει, είναι καύσιμο εισαγόμενο, επομένως τυχόν χρήση του στην Ελλάδα δεν μειώνει την εξάρτησή μας από το εξωτερικό. Στο νέο στρατηγικό πλάνο της, πάντως, η ΔΕΗ έχει συμπεριλάβει την κατασκευή δύο τέτοιων μονάδων (σε Αλιβέρι και Λάρυμνα), η υλοποίηση των οποίων -σύμφωνα με την ίδια- θα εξαρτηθεί από τη συναίνεση των κατοίκων των περιοχών.
20 Οκτ 2008
Ψήφισμα από το Αλιβέρι
κατά του εργοστασίου λιθάνθρακα
κατά του εργοστασίου λιθάνθρακα
Εμείς οι πολίτες της περιοχής Αλιβερίου και οι εκπρόσωποι των κινήσεων και συλλόγων Νομού Ευβοίας, που συγκεντρωθήκαμε σήμερα Κυριακή, 19 Oκτωβρίου 2008, στο Αλιβέρι, λέμε όχι στη μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, λέμε όχι στον λιθάνθρακα για όλη τη χώρα. Το «όραμα» της ΔΕΗ για το Αλιβέρι, που το περιφέρουν στην περιοχή μας διακεκριμένα στελέχη της, και άλλοι «οραματιστές» ακόλουθοί της, είναι κατάμαυρο με την μονάδα λιθάνθρακα που έχει εξαγγείλει διότι:
1. Ο αέρας της περιοχής Αλιβερίου θα επιβαρυνθεί με: 3,5 χιλιάδες τόνους οξειδίων το αζώτου, 2,5 χιλιάδες τόνους διοξειδίου του θείου, 336 τόνους αιωρούμενων σωματιδίων, 4,5 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα.
2. Τορπιλίζει το στόχο της χώρας μας, για μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου έως το 2020, σύμφωνα με την συνθήκη του Κιότο, στην οποία η Ελλάδα έχει δεσμευθεί!
3. Η ΔΕΗ θα πληρώσει πάνω 2 δισεκατομμύρια Ευρώ, κάθε χρόνο, για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, μεταφέροντας το κόστος αυτό στους καταναλωτές, μέσω της αύξησης της τιμής του ρεύματος.
4. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας, που θα στηρίζονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και για το Αλιβέρι εναλλακτικά, για το μεταβατικό διάστημα, άμεσα την μονάδα φυσικού αερίου.
Ζητάμε: την αναθεώρηση του ενεργειακού προγράμματος της ΔΕΗ και τον καθορισμό ενός μείγματος, από το οποίο θα λείπει ο λιθάνθρακας.
Καλούμε όλους τους βουλευτές του Νομού, όλα τα πολιτικά κόμματα, την Νομαρχιακή και την τοπική αυτοδιοίκηση Ευβοίας, όλους τους κοινωνικούς και οικονομικούς φορείς, να συμπαραταχθούν μαζί μας, μέχρι την τελική νίκη.
Και για να δώσουμε μια πρώτη απάντηση «στο όραμα της ΔΕΗ», σήμερα θα προχωρήσουμε σε συμβολική δενδροφύτευση στο κτήμα «στάχτες» Μυλακίου, στο δημοτικό ακίνητο, που θέλει, σώνει και καλά, να εγκαταστήσει τη μονάδα λιθάνθρακα.
Αλιβέρι, 19/10/2008
16 Οκτ 2008
Ο πρόεδρος της ΛΑΡΚΟ απέκλεισε την ίδρυση
εργοστασίου λιθάνθρακα στη Λάρυμνα
εργοστασίου λιθάνθρακα στη Λάρυμνα
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ταχ. Δ/νση:Πλ. Ελευθερίας
35100 ΛΑΜΙΑ
Τηλ: 22310-57113 22310-57114
Fax:22310-57144
e-mail: grtipou@nafthiotidas.gr
Λαμία, 14-10-2008
Προς
τα Μ.Μ.Ε. του Νομού
ΕΔΡΕΣ ΤΟΥΣ
Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ
Ευρύτατη συνάντηση πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Νομαρχιακό κατάστημα, υπό την Προεδρία του Νομάρχη Φθιώτιδας κ. Αθανασίου Χειμάρα και με την συμμετοχή του προέδρου της ΛΑΡΚΟ κ. Σκρέκα, του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΛΑΡΚΟ κ. Τσουκαλά και του Διοικητικού Διευθυντή κ. Αποστολόπουλου, ενώ από την πλευρά του Δήμου Οπουντίων , συμμετείχε ο Δήμαρχος κ. Καραμέρης, ο Αντιδήμαρχος, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Λάρυμνας, καθώς και εκπρόσωποι του Πολιτιστικού Συλλόγου.
Από την πλευρά της Νομαρχίας, εκτός από τον κ. Νομάρχη, στη συνάντηση συμμετείχε ο Πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου κ. Κουτσογιαννακόπουλος, οι Αντινομάρχες κ.κ. Χρήστος Ράπτης, Παναγιώτης Ρίζος και Περικλής Καραϊσκος.
Σκοπός της συνάντησης ήταν η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ και του Δήμου, για τη βελτίωση του περιβάλλοντος και την επέκταση του λιμανιού της Λάρυμνας.
-Ο Πρόεδρος κ. Σκρέκας, απέκλεισε την περίπτωση ίδρυσης και λειτουργίας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος της ΔΕΗ από Λιθάνθρακα.
- Υπογράμμισε, ότι η επέκταση του λιμανιού αποσκοπεί στη φόρτωση και μεταφορά της σκουριάς προς πώληση.
- Βρίσκεται σε εξέλιξη επενδυτικό πρόγραμμα 140.000.000 ευρώ, για εκσυγχρονισμό του εργοστασίου, που ολοκληρώνεται μέσα στο 2008.
- Το λιμάνι θα το κατασκευάσει η ΛΑΡΚΟ, ενώ εκβάθυνση δεν θα γίνει παρά μόνο επέκταση.
- Με την επέκταση του λιμανιού, θα υπάρξει εισροή οικονομικών εισόδων στο εργοστάσιο από την πώληση της σκουριάς, αλλά και βελτίωση του περιβάλλοντος χώρου.
Ο Δήμαρχος τόνισε την αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού της επιχείρησης και κατέθεσε γραπτό υπόμνημα 19 αιτημάτων, τα οποία σας συναποστέλλουμε με φαξ.
Κλείνοντας ο κ. Νομάρχης προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Ευχαριστώ τη Διοίκηση της ΛΑΡΚΟ, τον εκπρόσωπο του Δήμου.
• Ως γνωστόν, η ΛΑΡΚΟ αποτελεί οικονομικό πνεύμονα για την ευρύτερη περιοχή αφού :
- Δίνει εργασία - απασχολεί σε πολλές εκατοντάδες εργαζόμενους
- ταυτόχρονα συντηρεί έμμεσα, οικονομικά επίσης, εκατοντάδες οικογένειες 3 Νομών.
• Όπως προέκυψε από το διάλογο είναι βέβαιο ότι για να επιβιώσει, θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί και φυσικά να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το λιμάνι της Λάρυμνας.
• Όμως ταυτόχρονα οι Διοικήσεις της, διαχρονικά, έπρεπε με σοβαρές παρεμβάσεις στον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας, να φροντίσουν για την μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων στην περιοχή, πράγμα που δεν έγινε.
• Επειδή τα προβλήματα είναι πολλά και για πολλές 10ετίες, εμείς πήραμε την πρωτοβουλία – όπως είχαμε δεσμευτεί στο τελευταίο Νομαρχιακό Συμβούλιο – να φέρουμε σε άμεση επαφή και ουσιαστικό διάλογο :
- Τους εκπροσώπους της εταιρείας
- με τους εκπροσώπους του Δήμου Οπουντίων
προκειμένου να πετύχουμε, στο μέτρο του δυνατού, σύγκληση απόψεων και βελτίωση των σχεδίων της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ, υπέρ της μείωσης των ρύπων και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
• Τέλος ο διάλογος ήταν ειλικρινής και νομίζω ότι θα διευκολύνει το Δημοτικό Συμβούλιο σε μια σοβαρή, υπεύθυνη και χρήσιμη για τον τόπο τους απόφαση.
• Είπαμε όχι στη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής με λιθάνθρακα αλλά και η Διοίκηση μας διαβεβαίωσε ότι καμιά πρόθεση και από μέρους της δεν υπάρχει προς την κατεύθυνση αυτή » .
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ταχ. Δ/νση:Πλ. Ελευθερίας
35100 ΛΑΜΙΑ
Τηλ: 22310-57113 22310-57114
Fax:22310-57144
e-mail: grtipou@nafthiotidas.gr
Λαμία, 14-10-2008
Προς
τα Μ.Μ.Ε. του Νομού
ΕΔΡΕΣ ΤΟΥΣ
Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ
Ευρύτατη συνάντηση πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Νομαρχιακό κατάστημα, υπό την Προεδρία του Νομάρχη Φθιώτιδας κ. Αθανασίου Χειμάρα και με την συμμετοχή του προέδρου της ΛΑΡΚΟ κ. Σκρέκα, του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΛΑΡΚΟ κ. Τσουκαλά και του Διοικητικού Διευθυντή κ. Αποστολόπουλου, ενώ από την πλευρά του Δήμου Οπουντίων , συμμετείχε ο Δήμαρχος κ. Καραμέρης, ο Αντιδήμαρχος, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Λάρυμνας, καθώς και εκπρόσωποι του Πολιτιστικού Συλλόγου.
Από την πλευρά της Νομαρχίας, εκτός από τον κ. Νομάρχη, στη συνάντηση συμμετείχε ο Πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου κ. Κουτσογιαννακόπουλος, οι Αντινομάρχες κ.κ. Χρήστος Ράπτης, Παναγιώτης Ρίζος και Περικλής Καραϊσκος.
Σκοπός της συνάντησης ήταν η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ και του Δήμου, για τη βελτίωση του περιβάλλοντος και την επέκταση του λιμανιού της Λάρυμνας.
-Ο Πρόεδρος κ. Σκρέκας, απέκλεισε την περίπτωση ίδρυσης και λειτουργίας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος της ΔΕΗ από Λιθάνθρακα.
- Υπογράμμισε, ότι η επέκταση του λιμανιού αποσκοπεί στη φόρτωση και μεταφορά της σκουριάς προς πώληση.
- Βρίσκεται σε εξέλιξη επενδυτικό πρόγραμμα 140.000.000 ευρώ, για εκσυγχρονισμό του εργοστασίου, που ολοκληρώνεται μέσα στο 2008.
- Το λιμάνι θα το κατασκευάσει η ΛΑΡΚΟ, ενώ εκβάθυνση δεν θα γίνει παρά μόνο επέκταση.
- Με την επέκταση του λιμανιού, θα υπάρξει εισροή οικονομικών εισόδων στο εργοστάσιο από την πώληση της σκουριάς, αλλά και βελτίωση του περιβάλλοντος χώρου.
Ο Δήμαρχος τόνισε την αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού της επιχείρησης και κατέθεσε γραπτό υπόμνημα 19 αιτημάτων, τα οποία σας συναποστέλλουμε με φαξ.
Κλείνοντας ο κ. Νομάρχης προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Ευχαριστώ τη Διοίκηση της ΛΑΡΚΟ, τον εκπρόσωπο του Δήμου.
• Ως γνωστόν, η ΛΑΡΚΟ αποτελεί οικονομικό πνεύμονα για την ευρύτερη περιοχή αφού :
- Δίνει εργασία - απασχολεί σε πολλές εκατοντάδες εργαζόμενους
- ταυτόχρονα συντηρεί έμμεσα, οικονομικά επίσης, εκατοντάδες οικογένειες 3 Νομών.
• Όπως προέκυψε από το διάλογο είναι βέβαιο ότι για να επιβιώσει, θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί και φυσικά να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το λιμάνι της Λάρυμνας.
• Όμως ταυτόχρονα οι Διοικήσεις της, διαχρονικά, έπρεπε με σοβαρές παρεμβάσεις στον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας, να φροντίσουν για την μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων στην περιοχή, πράγμα που δεν έγινε.
• Επειδή τα προβλήματα είναι πολλά και για πολλές 10ετίες, εμείς πήραμε την πρωτοβουλία – όπως είχαμε δεσμευτεί στο τελευταίο Νομαρχιακό Συμβούλιο – να φέρουμε σε άμεση επαφή και ουσιαστικό διάλογο :
- Τους εκπροσώπους της εταιρείας
- με τους εκπροσώπους του Δήμου Οπουντίων
προκειμένου να πετύχουμε, στο μέτρο του δυνατού, σύγκληση απόψεων και βελτίωση των σχεδίων της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ, υπέρ της μείωσης των ρύπων και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
• Τέλος ο διάλογος ήταν ειλικρινής και νομίζω ότι θα διευκολύνει το Δημοτικό Συμβούλιο σε μια σοβαρή, υπεύθυνη και χρήσιμη για τον τόπο τους απόφαση.
• Είπαμε όχι στη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής με λιθάνθρακα αλλά και η Διοίκηση μας διαβεβαίωσε ότι καμιά πρόθεση και από μέρους της δεν υπάρχει προς την κατεύθυνση αυτή » .
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
15 Οκτ 2008
Πλησιάζουν τα δύσκολα για τη Λάρυμνα και τη ΛΑΡΚΟ
από το lamianews.blogspot.com
ΛΑΡΚΟ: Πήραν εντολή Χειμάρας και Δήμαρχος για «τα κεφάλια μέσα» και έδωσαν εξετάσεις με σκληρούς εκβιασμούς των Σκρέκα και Τσουκαλά
Με κυβερνητική εντολή τα βρήκε ο Χειμάρας με τον Σκρέκα της ΛΑΡΚΟ και πλέον έκτακτα θα συνεδριάσει το Νομαρχιακό Συμβούλιο για να εγκρίνει και τα δύο θέματα της ΛΑΡΚΟ δηλαδή και την επέκταση του λιμανιού αλλά και τον χώρο της απόθεσης σκουριάς. Μοναδικό αγκάθι η τοπική κοινωνία και οι ενστάσεις που καταθέτει συνεχώς και μάλιστα στη Νομαρχία άρχισε ένα παζάρι με τους τοπικούς παράγοντες της Λάρυμνας για διορισμούς «γαλάζιων παιδιών» αλλά και για κάποιες ενισχύσεις στο Δήμο…
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι ο κ. Βλάχος ήρθε σε διατεταγμένη υπηρεσία στη Λαμία μεταφέροντας το μήνυμα στο Χειμάρα… από τον οποίο ζήτησε πειθαρχεία.
Έτσι το μεσημέρι στη Νομαρχία ο Χειμάρας ανέχθηκε τον τσαμπουκά της ηγεσίας της ΛΑΡΚΟ, επέβαλλε αποκλεισμό κάθε αιρετικής φωνής αφήνοντας έξω από την συζήτηση του εκπροσώπους των περιβαλλοντικών συλλόγων, προσπαθούσε να διορθώσει κάθε λεκτικό σφάλμα του κ. Σκρέκα και να λυάνει κάθε αντίρρηση υποσχόμενος λαγούς με πετραχήλια…
Οι παράγοντες της ΛΑΡΚΟ, και ιδιαίτερα ο Διευθύνων Σύμβουλος εγκατέλειψε ακόμα και τα προσχήματα και εκβίαζε ανοιχτά Νομαρχία και Δήμο αφήνοντας να εννοηθεί ότι ελάχιστα τους ενδιαφέρει η άποψη τους…
Για το λιμάνι δεν απέκλεισε τον ισχυρισμό για λειτουργία μονάδας λιθάνθρακα ούτε βεβαίως την έβγαλε από τα σχέδια της ΛΑΡΚΟ αλλά απλά είπε ότι πρόκειται για μονάδα που έχει μεγάλο κόστος κατασκευής…
Ούτε λέξη για τις προθέσεις της ΔΕΗ ένα αντίθετα έπεσε πολύ κλάμα για την εικόνα της αγοράς σήμερα και ότι το νικέλιο έχει πέσει χαμηλά. Συγχρόνως μιλούσαν για ανάπτυξη της εταιρίας αλλά δεν διέψευσαν τις απολύσεις και την μείωση της παραγωγής ενώ δεν είπαν κουβέντα για την μαύρη εργασία… Δούλευαν τους κατοίκους της Λάρυμνας για κάποιες χορηγίες στα πανηγύρια τους με λίγα λεφτά και μάλιστα οι καλοπληρωνένοι μανατζαραίοι δικαιολογήγθηκαν ότι δεν ήταν καλά τα οικονομικά της εταιρίας για να βοηθήσουν την τοπική κοινωνία…
Νομάρχης Δήμαρχος Δημοτικοί και Νομαρχιακοί σύμβουλοι απλά σαν γλάστρες παρακολουθούσαν τους εκβιασμούς έτοιμοι να εκτελέσουν τις κομματικές εντολές και μάλιστα χωρίς ίχνος διάθεσης για την προάσπιση της πολίτικής του αξιοπρέπειας παραδόθηκαν στις ορέξεις των καλοπληρωμένων εγκάθετων στη ΛΑΡΚΟ….
-> 14.10.08 2 σχόλι
ΛΑΡΚΟ: Πήραν εντολή Χειμάρας και Δήμαρχος για «τα κεφάλια μέσα» και έδωσαν εξετάσεις με σκληρούς εκβιασμούς των Σκρέκα και Τσουκαλά
Με κυβερνητική εντολή τα βρήκε ο Χειμάρας με τον Σκρέκα της ΛΑΡΚΟ και πλέον έκτακτα θα συνεδριάσει το Νομαρχιακό Συμβούλιο για να εγκρίνει και τα δύο θέματα της ΛΑΡΚΟ δηλαδή και την επέκταση του λιμανιού αλλά και τον χώρο της απόθεσης σκουριάς. Μοναδικό αγκάθι η τοπική κοινωνία και οι ενστάσεις που καταθέτει συνεχώς και μάλιστα στη Νομαρχία άρχισε ένα παζάρι με τους τοπικούς παράγοντες της Λάρυμνας για διορισμούς «γαλάζιων παιδιών» αλλά και για κάποιες ενισχύσεις στο Δήμο…
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι ο κ. Βλάχος ήρθε σε διατεταγμένη υπηρεσία στη Λαμία μεταφέροντας το μήνυμα στο Χειμάρα… από τον οποίο ζήτησε πειθαρχεία.
Έτσι το μεσημέρι στη Νομαρχία ο Χειμάρας ανέχθηκε τον τσαμπουκά της ηγεσίας της ΛΑΡΚΟ, επέβαλλε αποκλεισμό κάθε αιρετικής φωνής αφήνοντας έξω από την συζήτηση του εκπροσώπους των περιβαλλοντικών συλλόγων, προσπαθούσε να διορθώσει κάθε λεκτικό σφάλμα του κ. Σκρέκα και να λυάνει κάθε αντίρρηση υποσχόμενος λαγούς με πετραχήλια…
Οι παράγοντες της ΛΑΡΚΟ, και ιδιαίτερα ο Διευθύνων Σύμβουλος εγκατέλειψε ακόμα και τα προσχήματα και εκβίαζε ανοιχτά Νομαρχία και Δήμο αφήνοντας να εννοηθεί ότι ελάχιστα τους ενδιαφέρει η άποψη τους…
Για το λιμάνι δεν απέκλεισε τον ισχυρισμό για λειτουργία μονάδας λιθάνθρακα ούτε βεβαίως την έβγαλε από τα σχέδια της ΛΑΡΚΟ αλλά απλά είπε ότι πρόκειται για μονάδα που έχει μεγάλο κόστος κατασκευής…
Ούτε λέξη για τις προθέσεις της ΔΕΗ ένα αντίθετα έπεσε πολύ κλάμα για την εικόνα της αγοράς σήμερα και ότι το νικέλιο έχει πέσει χαμηλά. Συγχρόνως μιλούσαν για ανάπτυξη της εταιρίας αλλά δεν διέψευσαν τις απολύσεις και την μείωση της παραγωγής ενώ δεν είπαν κουβέντα για την μαύρη εργασία… Δούλευαν τους κατοίκους της Λάρυμνας για κάποιες χορηγίες στα πανηγύρια τους με λίγα λεφτά και μάλιστα οι καλοπληρωνένοι μανατζαραίοι δικαιολογήγθηκαν ότι δεν ήταν καλά τα οικονομικά της εταιρίας για να βοηθήσουν την τοπική κοινωνία…
Νομάρχης Δήμαρχος Δημοτικοί και Νομαρχιακοί σύμβουλοι απλά σαν γλάστρες παρακολουθούσαν τους εκβιασμούς έτοιμοι να εκτελέσουν τις κομματικές εντολές και μάλιστα χωρίς ίχνος διάθεσης για την προάσπιση της πολίτικής του αξιοπρέπειας παραδόθηκαν στις ορέξεις των καλοπληρωμένων εγκάθετων στη ΛΑΡΚΟ….
-> 14.10.08 2 σχόλι
9 Οκτ 2008
Άστραψε και βρόντησε» ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Λάρυμνας βάλλοντας κατά της πλειοψηφίας του Νομαρχιακού Συμβουλίου και το οποίο κατηγορεί για μεθοδευμένη τεχνητή άρνηση στο θέμα της ΛΑΡΚΟ που αναβλήθηκε την Κυριακή στη συζήτηση του Νομαρχιακού Συμβουλίου.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει κατ’ αρχήν τη διαφωνία του για την απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου ενώ αναφέρει ότι αυτό δεν έχει σχέση με το συμφέρον της περιοχής.
Η άρνηση της επικύρωσης, λέει ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Λάρυμνας, σε επιστολή του, έχει οδηγήσει σε αναβολή της λήψης απόφασης του Νομαρχιακού Συμβουλίου δύο φορές, γεγονός που εγκυμονεί τον κίνδυνο να λάβει οριστικές αποφάσεις το ΥΠΕΧΩΔΕ χωρίς να λάβει υπόψη την λαϊκή θέληση. Τονίζει επίσης ότι ο νομάρχης συμφωνεί με την απόφαση της λαϊκής συνέλευσης για το θέμα της σκουριάς, ενώ ο αντινομάρχης που παραβρέθηκε στην συνέλευση, δεσμεύτηκε να στηρίξει τις αποφάσεις της.
Προκειμένου, λοιπόν να βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων, που θα εξυπηρετούν τοπικά και ξένα μονοπώλια, ο σύλλογος ζητά να συνεδριάσει άμεσα το Τοπικό και Δημοτικό συμβούλιο για να επικυρώσει τις αποφάσεις της λαϊκής συνέλευσης και να απορρίψει τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Να συνεδριάσει το Νομαρχιακό
Συμβούλιο και να αποφασίσει λαμβάνοντας υπόψη μόνο την απόφαση της Λαϊκής συνέλευσης. Επίσης να μπλοκάρει ο κ. νομάρχης τυχόν αποφάσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ όπως έχει κάνει και σε άλλες περιπτώσεις, ενώ ενημερώνει πως θα δώσει το παρόν στην συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ του νομάρχη, του δήμου Οπουντίων και της διοίκησης της ΛΑΡΚΟ καθώς ο σύλλογος έχει έννομο συμφέρον.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει κατ’ αρχήν τη διαφωνία του για την απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου ενώ αναφέρει ότι αυτό δεν έχει σχέση με το συμφέρον της περιοχής.
Η άρνηση της επικύρωσης, λέει ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Λάρυμνας, σε επιστολή του, έχει οδηγήσει σε αναβολή της λήψης απόφασης του Νομαρχιακού Συμβουλίου δύο φορές, γεγονός που εγκυμονεί τον κίνδυνο να λάβει οριστικές αποφάσεις το ΥΠΕΧΩΔΕ χωρίς να λάβει υπόψη την λαϊκή θέληση. Τονίζει επίσης ότι ο νομάρχης συμφωνεί με την απόφαση της λαϊκής συνέλευσης για το θέμα της σκουριάς, ενώ ο αντινομάρχης που παραβρέθηκε στην συνέλευση, δεσμεύτηκε να στηρίξει τις αποφάσεις της.
Προκειμένου, λοιπόν να βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων, που θα εξυπηρετούν τοπικά και ξένα μονοπώλια, ο σύλλογος ζητά να συνεδριάσει άμεσα το Τοπικό και Δημοτικό συμβούλιο για να επικυρώσει τις αποφάσεις της λαϊκής συνέλευσης και να απορρίψει τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Να συνεδριάσει το Νομαρχιακό
Συμβούλιο και να αποφασίσει λαμβάνοντας υπόψη μόνο την απόφαση της Λαϊκής συνέλευσης. Επίσης να μπλοκάρει ο κ. νομάρχης τυχόν αποφάσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ όπως έχει κάνει και σε άλλες περιπτώσεις, ενώ ενημερώνει πως θα δώσει το παρόν στην συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ του νομάρχη, του δήμου Οπουντίων και της διοίκησης της ΛΑΡΚΟ καθώς ο σύλλογος έχει έννομο συμφέρον.
1 Οκτ 2008
Δημ Συμβούλιο Ταμυναίων:ΟΧΙ εγκατάσταση
λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι
λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι
Μετά από μια μαραθώνια συνεδρίαση, το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Ταμυναίων αποφάσισε, με ψήφους 8 – 7, να απορρίψει την εγκατάσταση λιθανθρακικής μονάδας της ΔΕΗ, στο Αλιβέρι. Τη συνεδρίαση, που έγινε μέσα σε κλίμα έντασης, χαρακτήρισε η αποφασιστική παρουσία πολιτών της περιοχής, συλλόγων και φορέων που συμμετέχουν στο πανευβοϊκό δίκτυο, ενώ μεταφέρθηκε και η παρέμβαση των "Πολιτών κατά του λιθάνθρακα", καθώς και πολλών άλλων φορέων.
Η δήμαρχος Ταμυναίων, για μια ακόμη φορά, ακολούθησε παρελκυστική τακτική, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί καθαρά και παραπέμποντας την κρίσιμη απόφαση σε μελλοντική λαϊκή συνέλευση (για την οποία, ας σημειωθεί, είχε προαποφασισθεί ενεργητική παρέμβαση της ΔΕΗ). Παρά ταύτα, όμως, δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί η λήψη απόφασης από το δημοτικό συμβούλιο, γεγονός που αποτελεί μια πρώτη σημαντική νίκη της κοινωνίας του Αλιβερίου και της Εύβοιας, γενικότερα.
Τάσος Κεφαλάς
6942984299
--
Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
lithanthrakas.wordpress.com
lithanthrakas@gmail.com
Η δήμαρχος Ταμυναίων, για μια ακόμη φορά, ακολούθησε παρελκυστική τακτική, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί καθαρά και παραπέμποντας την κρίσιμη απόφαση σε μελλοντική λαϊκή συνέλευση (για την οποία, ας σημειωθεί, είχε προαποφασισθεί ενεργητική παρέμβαση της ΔΕΗ). Παρά ταύτα, όμως, δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί η λήψη απόφασης από το δημοτικό συμβούλιο, γεγονός που αποτελεί μια πρώτη σημαντική νίκη της κοινωνίας του Αλιβερίου και της Εύβοιας, γενικότερα.
Τάσος Κεφαλάς
6942984299
--
Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
lithanthrakas.wordpress.com
lithanthrakas@gmail.com
29 Σεπ 2008
Οι αντιδράσεις για το Αλιβέρι επεκτείνονται
σε όλη την Εύβοια
σε όλη την Εύβοια
Παρά τη συνεχιζόμενη σιωπή, από μέρους της ΡΑΕ, και παρά την παρελκυστική τακτική της δημάρχου Ταμυναίων, οι αντιδράσεις των πολιτών της περιοχής συνεχώς διευρύνονται.
Η συντριπτική πλειοψηφία των φορέων και πολίτες του Αλιβερίου έχουν καταθέσει έγγραφο αίτημα για τη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο του θέματος της λιθανθρακικής μονάδας και της αντίδρασης στη θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ. Ας σημειωθεί ότι είναι προγραμματισμένη, για την ερχόμενη Τρίτη 30/9, συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, χωρίς να έχει συμπεριληφθεί στην ημερήσια διάταξη το συγκεκριμένο θέμα. Οι πολίτες οργανώνουν μαζική παρουσία στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, απαιτώντας το στοιχειώδες: συζήτηση και λήψη απόφασης από το δημοτικό συμβούλιο. Θα απαιτήσουν, επίσης, να δοθεί σαφής απάντηση στο ποια είναι η συμμετοχή της δημοτικής αρχής στις προσπάθειες απόσπασης του χώρου εγκατάστασης της μονάδας από το δήμο και παράδοσής του στη ΔΕΗ.
Πανευβοϊκή σύσκεψη φορέων
Το θέμα της λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι ήταν και ένα από τα βασικά θέματα της συνάντησης του πανευβοϊκού δικτύου συλλόγων και κινήσεων πολιτών για το περιβάλλον, που έγινε την Παρασκευή 26/9, στη Χαλκίδα. Παραθέτουμε το κείμενο της σχετικής ανακοίνωσης:
Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου συναντήθηκαν στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΔΕΠΑΧ στην Χαλκίδα, εκπρόσωποι δέκα επτά περιβαλλοντικών συλλόγων και κινήσεων πολιτών από όλη την Εύβοια, στο πλαίσια του Πανευβοϊκού Δικτύου Συλλόγων και Κινήσεων Πολιτών για το Περιβάλλον.
Συζητήθηκαν πολλά προβλήματα που απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες και έγινε ένας απολογισμός των πρωτοβουλιών που πάρθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Τα κυριότερα θέματα που απασχόλησαν τη συνάντηση ήταν:
Οι μονάδες λιθάνθρακα στο Αλιβέρι και στο Μαντούδι. Ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις, με την θετική γνωμοδότηση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για την μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, το θέμα παίρνει μια ξεχωριστή διάσταση, αφού το οικόπεδο στο οποίο προγραμματίζεται η κατασκευή της νέας μονάδας δεν ανήκει στη ΔΕΗ αλλά έχει παραχωρηθεί από το Δημόσιο στο Δήμο Αλιβερίου για πλατείες και χώρους πρασίνου. Οι πολίτες του Αλιβερίου καλούν και με υπογραφές, το Δημοτικό Συμβούλιο και την Δήμαρχο Αλιβερίου να συζητήσουν το θέμα σε ειδική συνεδρίαση και να πουν ΟΧΙ στη μονάδα λιθάνθρακα. Επισημάνθηκε ότι το θέμα της μονάδας λιθάνθρακα στο Αλιβέρι ενδιαφέρει όλους τους πολίτες της Εύβοιας και θα συμμετέχουμε ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες που θα πραγματοποιηθούν στο Αλιβέρι και στην Χαλκίδα. Στο πλαίσιο αυτό, το Δίκτυο θα προετοιμάσει στο άμεσο μέλλον τη διοργάνωση εκδήλωσης στην Χαλκίδα για το ενεργειακό πρόβλημα.
Το θέμα της μόλυνσης της περιοχής «Πισσώνα» από τις δραστηριότητες των κτηνοτροφικών επιχειρήσεων και των σφαγείων δεν κλείνει, ούτε εξαντλείται με κάποια πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις επιχειρήσεις από την υπηρεσία περιβάλλοντος και το ΥΠΕΧΩΔΕ. Αντίθετα το θέμα παίρνει νέες διαστάσεις μετά την διάγνωση για μόλυνση του νερού του Δήμου Αρτάκης. Οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής, στους ποταμούς Λήλαντα και Μεσσάπιο και κατ'επέκταση στον Ευβοϊκό Κόλπο, πρέπει να προβληματίσει σοβαρά, την τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και τα αρμόδια υπουργεία. Χρειάζονται αποφασιστικά μέτρα για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και δεν αρκούν κάποια αμφιλεγόμενα πρόστιμα. Χρειάζεται να ενισχυθεί η υπηρεσία περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ευβοίας και να στελεχωθεί με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και κυρίως χρειάζεται πολιτική βούληση για να μπει επιτέλους ένα τέλος σ' αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα διαρκείας. Το Δίκτυο θα διοργανώσει άμεσα εκδήλωση στην περιοχή του Πισσώνα για το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Η ρύπανση του Ευβοϊκού Κόλπου από τη «σκουριά» της ΛΑΡΚΟ και η επέκταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων της, στα δάση της περιοχής της Κύμης. Το θέμα απασχόλησε πολλούς ομιλητές και ακούστηκαν διάφορες προτάσεις και σκέψεις για την πολιτική της εταιρίας αυτής, που έχει πανίσχυρα πολιτικά και τοπικά στηρίγματα αδιαφορώντας εδώ και σαράντα χρόνια για κάθε έννοια αποκατάστασης του περιβάλλοντος στην περιοχή της Μεσσαπίας. Αποφασίσθηκε, το Δίκτυο να έρθει σε επαφή με κινήσεις πολιτών και Συλλόγους περιβάλλοντος στην Βοιωτία, την Λάρυμνα και την Βορειοανατολική Αττική, ώστε από κοινού οι κοινωνίες των πολιτών και από τις δύο πλευρές του Ευβοϊκού Κόλπου να οργανώσουν τον αγώνα για την σωτηρία του.
Η προστασία των μνημείων της αρχαίας Αυλίδας από τις λατομικές δραστηριότητες της Lafarge στο «Μεγάλο Βουνό», ήταν ένα θέμα που προβλημάτισε τη συνάντηση και αποφασίσθηκε να διοργανωθεί ειδική εκδήλωση στην Χαλκίδα το επόμενο διάστημα για την ανάδειξή του.
Τέλος ορίσθηκε τριμελής γραμματεία συντονισμού του Δικτύου, ενώ συγκροτήθηκαν ομάδες δουλειάς για τα εξής θέματα:
Εκδήλωση για τα μνημεία της αρχαίας Αυλίδας
Εκδήλωση για τον «Πισσώνα»
Οι σύλλογοι και κινήσεις πολιτών, εκπρόσωποι των οποίων συμμετείχαν στην 3η συνάντηση του Δικτύου ήταν:
Ενεργοί Πολίτες Εύβοιας
Ένωση Ταμυναίων Πολιτών η «Παρέμβαση»
Κίνηση για την επανοικειοποίηση της υγείας
Κοινό Ευβοέων
Οικολογική Δράση στην Εύβοια
Μαύρο Πιπέρι του Ευβοϊκού
Σύλλογος Περιβάλλοντος Κύμης (ΣΔΑΠΠΕ)
Σύλλογος Περιβάλλοντος Χαλκίδας
Σύλλογος Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Πηλίου
Σύλλογος Περιβάλλοντος Μεσσαπίων «ΤΑΝΑΪΣ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Μεσσαπίων «ΓΑΙΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ληλαντίων «ΠΟΡΦΥΡΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Γαβαλά
Σύλλογος Περιβάλλοντος Πισσώνα
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ερέτριας «ΠΕΣΥΕΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Περιοχής Κλειστού Κανήθου Χαλκίδας
Σύλλογος Περιβάλλοντος Κορασίδας «Ο ΑΙΟΛΟΣ»
Η συντριπτική πλειοψηφία των φορέων και πολίτες του Αλιβερίου έχουν καταθέσει έγγραφο αίτημα για τη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο του θέματος της λιθανθρακικής μονάδας και της αντίδρασης στη θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ. Ας σημειωθεί ότι είναι προγραμματισμένη, για την ερχόμενη Τρίτη 30/9, συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, χωρίς να έχει συμπεριληφθεί στην ημερήσια διάταξη το συγκεκριμένο θέμα. Οι πολίτες οργανώνουν μαζική παρουσία στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, απαιτώντας το στοιχειώδες: συζήτηση και λήψη απόφασης από το δημοτικό συμβούλιο. Θα απαιτήσουν, επίσης, να δοθεί σαφής απάντηση στο ποια είναι η συμμετοχή της δημοτικής αρχής στις προσπάθειες απόσπασης του χώρου εγκατάστασης της μονάδας από το δήμο και παράδοσής του στη ΔΕΗ.
Πανευβοϊκή σύσκεψη φορέων
Το θέμα της λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι ήταν και ένα από τα βασικά θέματα της συνάντησης του πανευβοϊκού δικτύου συλλόγων και κινήσεων πολιτών για το περιβάλλον, που έγινε την Παρασκευή 26/9, στη Χαλκίδα. Παραθέτουμε το κείμενο της σχετικής ανακοίνωσης:
Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου συναντήθηκαν στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΔΕΠΑΧ στην Χαλκίδα, εκπρόσωποι δέκα επτά περιβαλλοντικών συλλόγων και κινήσεων πολιτών από όλη την Εύβοια, στο πλαίσια του Πανευβοϊκού Δικτύου Συλλόγων και Κινήσεων Πολιτών για το Περιβάλλον.
Συζητήθηκαν πολλά προβλήματα που απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες και έγινε ένας απολογισμός των πρωτοβουλιών που πάρθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Τα κυριότερα θέματα που απασχόλησαν τη συνάντηση ήταν:
Οι μονάδες λιθάνθρακα στο Αλιβέρι και στο Μαντούδι. Ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις, με την θετική γνωμοδότηση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για την μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, το θέμα παίρνει μια ξεχωριστή διάσταση, αφού το οικόπεδο στο οποίο προγραμματίζεται η κατασκευή της νέας μονάδας δεν ανήκει στη ΔΕΗ αλλά έχει παραχωρηθεί από το Δημόσιο στο Δήμο Αλιβερίου για πλατείες και χώρους πρασίνου. Οι πολίτες του Αλιβερίου καλούν και με υπογραφές, το Δημοτικό Συμβούλιο και την Δήμαρχο Αλιβερίου να συζητήσουν το θέμα σε ειδική συνεδρίαση και να πουν ΟΧΙ στη μονάδα λιθάνθρακα. Επισημάνθηκε ότι το θέμα της μονάδας λιθάνθρακα στο Αλιβέρι ενδιαφέρει όλους τους πολίτες της Εύβοιας και θα συμμετέχουμε ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες που θα πραγματοποιηθούν στο Αλιβέρι και στην Χαλκίδα. Στο πλαίσιο αυτό, το Δίκτυο θα προετοιμάσει στο άμεσο μέλλον τη διοργάνωση εκδήλωσης στην Χαλκίδα για το ενεργειακό πρόβλημα.
Το θέμα της μόλυνσης της περιοχής «Πισσώνα» από τις δραστηριότητες των κτηνοτροφικών επιχειρήσεων και των σφαγείων δεν κλείνει, ούτε εξαντλείται με κάποια πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις επιχειρήσεις από την υπηρεσία περιβάλλοντος και το ΥΠΕΧΩΔΕ. Αντίθετα το θέμα παίρνει νέες διαστάσεις μετά την διάγνωση για μόλυνση του νερού του Δήμου Αρτάκης. Οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής, στους ποταμούς Λήλαντα και Μεσσάπιο και κατ'επέκταση στον Ευβοϊκό Κόλπο, πρέπει να προβληματίσει σοβαρά, την τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και τα αρμόδια υπουργεία. Χρειάζονται αποφασιστικά μέτρα για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και δεν αρκούν κάποια αμφιλεγόμενα πρόστιμα. Χρειάζεται να ενισχυθεί η υπηρεσία περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ευβοίας και να στελεχωθεί με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και κυρίως χρειάζεται πολιτική βούληση για να μπει επιτέλους ένα τέλος σ' αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα διαρκείας. Το Δίκτυο θα διοργανώσει άμεσα εκδήλωση στην περιοχή του Πισσώνα για το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Η ρύπανση του Ευβοϊκού Κόλπου από τη «σκουριά» της ΛΑΡΚΟ και η επέκταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων της, στα δάση της περιοχής της Κύμης. Το θέμα απασχόλησε πολλούς ομιλητές και ακούστηκαν διάφορες προτάσεις και σκέψεις για την πολιτική της εταιρίας αυτής, που έχει πανίσχυρα πολιτικά και τοπικά στηρίγματα αδιαφορώντας εδώ και σαράντα χρόνια για κάθε έννοια αποκατάστασης του περιβάλλοντος στην περιοχή της Μεσσαπίας. Αποφασίσθηκε, το Δίκτυο να έρθει σε επαφή με κινήσεις πολιτών και Συλλόγους περιβάλλοντος στην Βοιωτία, την Λάρυμνα και την Βορειοανατολική Αττική, ώστε από κοινού οι κοινωνίες των πολιτών και από τις δύο πλευρές του Ευβοϊκού Κόλπου να οργανώσουν τον αγώνα για την σωτηρία του.
Η προστασία των μνημείων της αρχαίας Αυλίδας από τις λατομικές δραστηριότητες της Lafarge στο «Μεγάλο Βουνό», ήταν ένα θέμα που προβλημάτισε τη συνάντηση και αποφασίσθηκε να διοργανωθεί ειδική εκδήλωση στην Χαλκίδα το επόμενο διάστημα για την ανάδειξή του.
Τέλος ορίσθηκε τριμελής γραμματεία συντονισμού του Δικτύου, ενώ συγκροτήθηκαν ομάδες δουλειάς για τα εξής θέματα:
Εκδήλωση για τα μνημεία της αρχαίας Αυλίδας
Εκδήλωση για τον «Πισσώνα»
Οι σύλλογοι και κινήσεις πολιτών, εκπρόσωποι των οποίων συμμετείχαν στην 3η συνάντηση του Δικτύου ήταν:
Ενεργοί Πολίτες Εύβοιας
Ένωση Ταμυναίων Πολιτών η «Παρέμβαση»
Κίνηση για την επανοικειοποίηση της υγείας
Κοινό Ευβοέων
Οικολογική Δράση στην Εύβοια
Μαύρο Πιπέρι του Ευβοϊκού
Σύλλογος Περιβάλλοντος Κύμης (ΣΔΑΠΠΕ)
Σύλλογος Περιβάλλοντος Χαλκίδας
Σύλλογος Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Πηλίου
Σύλλογος Περιβάλλοντος Μεσσαπίων «ΤΑΝΑΪΣ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Μεσσαπίων «ΓΑΙΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ληλαντίων «ΠΟΡΦΥΡΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Γαβαλά
Σύλλογος Περιβάλλοντος Πισσώνα
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ερέτριας «ΠΕΣΥΕΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Περιοχής Κλειστού Κανήθου Χαλκίδας
Σύλλογος Περιβάλλοντος Κορασίδας «Ο ΑΙΟΛΟΣ»
12 Σεπ 2008
Επιβεβαιώνεται, στην πράξη, η εκτίμηση ότι η ΔΕΗ αποτελεί τον πολιορκητικό κριό στην υπόθεση του λιθάνθρακα, αλλά και στη διαιώνιση της χρήσης του λιγνίτη, με ακόμη πιο εντατική εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Δυτικής Μακεδονίας (και, αύριο, πιθανόν της Ελασσόνας και της Δράμας). Τις ίδιες μέρες που οι πολίτες κατάγγελναν το συγκεκριμένο ρόλο της ΔΕΗ (με τη συμβολική κατάληψη των γραφείων της στη Θεσσαλονίκη, στις 4/9 και με την πορεία ενέργειας στα εγκαίνια της ΔΕΘ, στις 6/9), η διοίκησή της ανακοίνωνε την απόσπαση θετικής γνωμοδότησης από τη ΡΑΕ, για μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, νέες μονάδες λιγνίτη και επιμονή στο πλάνο συνεργασίας με τη RWE, έστω και στην Αλβανία. Πιο συγκεκριμένα, μιλώντας σε στελέχη της ΔΕΗ της Βόρειας Ελλάδας, αλλά και στα εγκαίνια του περιπτέρου της ΔΕΗ στη ΔΕΘ (6/9), δημοσιοποίησαν ότι:
• Προχωρά στη συνεργασία με την ΑΓΕΤ για την κατασκευή ανθρακικής μονάδας στις εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ, στο Μηλάκι της Εύβοιας. Η αίτησή της για την έκδοση άδειας παραγωγής για τη λιθανθρακική μονάδα ισχύος 800 MW στην Εύβοια, έτυχε της αποδοχής της ΡΑΕ κατά την προχθεσινή συνάντηση της Ολομέλειάς της. Η ΡΑΕ καθόρισε σφικτούς χρόνους για την έκδοση της άδειας εγκαταστάσεως της Μονάδας εντός του 2009 και θέση σε εμπορική λειτουργία το 2013.
• Στον τομέα των συνεργασιών η ΔΕΗ προχωρεί τις συνομιλίες της με τη RWE και την “Τιτάν” για την ανάπτυξη ανθρακικής μονάδας στην Αλβανία, η οποία θα καλύπτει εγχώριες ανάγκες για ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ θα έχει και τη δυνατότητα πραγματοποίησης εξαγωγών σε γειτονικές χώρες.
• Προκηρύχθηκε η νέα λιγνιτική μονάδα στη Μελίτη Φλώρινας, ισχύος 450 MW, και οι προσφορές θα υποβληθούν τον προσεχή Νοέμβριο.
• Tο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ ενέκρινε στις 28/8/2008 τους βασικούς όρους για τη δημιουργία κοινής εταιρείας με την Χαλυβουργική ΑΕ, στην οποία η Χαλυβουργική θα κατέχει το 51% και τη διοίκηση της νέας εταιρείας και η ΔΕΗ το 49%. Σκοπός της κοινής εταιρείας είναι η κατασκευή και η εκμετάλλευση δύο μονάδων συνδυασμένου κύκλου φυσικού αερίου συνολικής ισχύος 880 MW στις εγκαταστάσεις της Χαλυβουργικής στην Ελευσίνα.
Σημειώνουμε ότι, η ΡΑΕ δεν έχει αναρτήσει ακόμη στην ιστοσελίδα της τη θετική γνωμοδότηση για το Αλιβέρι, η οποία ιστοσελίδα παραμένει ανενημέρωτη από τις 13/5/2008, οπότε και είχε ανακύψει το πρόβλημα με τη δημοσιοποίηση θετικής γνωμοδότησης και για τη Λάρυμνα, που, όμως, ποτέ δεν είχε δοθεί. Μέχρι αυτή τη στιγμή, δεν έχει καταστεί εφικτό να διασταυρώσουμε με τα αρμόδια πρόσωπα στη ΡΑΕ, την είδηση. Αν, πάντως, επιβεβαιωθεί ανακύπτουν σοβαρά ερωτηματικά για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε δυνατό να ξεπεραστούν τα σοβαρά εμπόδια που υπήρχαν. Όπως, για παράδειγμα, το γεγονός ότι η εγκατάσταση έχει χωροθετηθεί σε οικόπεδο που δεν ανήκει στη ΔΕΗ και στην ΑΓΕΤ (ανήκει στο δήμο).
Είναι βέβαιο ότι οι κάτοικοι του Αλιβερίου και της Εύβοιας, γενικότερα, θα εκφράσουν άμεσα την αντίθεσή τους στην αρνητική για την ευρύτερη περιοχή, και καταστρεπτική για το Αλιβέρι, εξέλιξη. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η συνεχιζόμενη σιωπή της δημοτικής αρχής του δήμου Ταμυναίων δεν συνδέεται με το ξαφνικό ξεπέρασμα των εμποδίων της χωροθέτησης της μονάδας και να την καλέσουμε, έστω την ύστατη αυτή στιγμή να συναισθανθεί τις ευθύνες της και να συμπορευτεί με τις διαθέσεις των συμπολιτών της.
8 – 9 - 2008
Για την επικοινωνία: Τάσος Κεφαλάς, 6942984299
4 Αυγ 2008
Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
GREENPEACE
Να αποσυρθεί η τροπολογία του ΥΠΑΝ
που καταδικάζει την ηλιακή ενέργεια
Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή λιθανθρακικών σταθμών και για πανάκριβες εισαγωγές ρεύματος από τρίτες χώρες.
Καταστροφική για το μέλλον των φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα και αντίθετη με τις μέχρι τώρα διακηρύξεις της κυβέρνησης κρίνει η Greenpeace την τροπολογία για τα φωτοβολταϊκά που κατέθεσε στη Βουλή το ΥΠΑΝ. Αντί να καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία που εμποδίζει την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών[1], κατακρεουργεί τα ισχύοντα κίνητρα και καθυστερεί επί πενταετία τις αδειοδοτήσεις.
«Το ΥΠΑΝ έκανε ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που ζητούσε η κοινωνία και η κοινή λογική. Αντί να επιταχύνει τις διαδικασίες για τις αδειοδοτήσεις φωτοβολταϊκών, θεσμοθετεί την πενταετή καθυστέρηση δίνοντας άλλοθι στη γραφειοκρατία. Αντί να δώσει κίνητρα και στον οικιακό τομέα, κόβει τα κίνητρα και για τους ενδιαφερόμενους επενδυτές», επεσήμανε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
Το σχέδιο του ΥΠΑΝ μειώνει την τιμή πώλησης της παραγόμενης ηλιακής κιλοβατώρας κατά 57% ως το 2014[2]. Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι περισσότερες επενδύσεις καθίστανται μη βιώσιμες και ακυρώνονται στην πράξη. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή λιθανθρακικών σταθμών και για πανάκριβες εισαγωγές ρεύματος από τρίτες χώρες. Οι ίδιοι που επιχειρούν να σταματήσουν την ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας στην Ελλάδα, είναι αυτοί που γνωμοδότησαν θετικά στην κατασκευή και λειτουργία λιθανθρακικών μονάδων στη χώρα. Και ενώ τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το κόστος των φωτοβολταϊκών, δεν έδειξαν την ίδια ευαισθησία για τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που θα κληθούν να πληρώσουν οι καταναλωτές για τους ρύπους από τους συμβατικούς σταθμούς[3].
Το ίδιο σχέδιο, αντί να επιταχύνει και να απλοποιεί την αδειοδοτική διαδικασία, θεσμοθετεί πενταετή καθυστέρηση, καθώς προβλέπει ότι η ΡΑΕ θα γνωμοδοτήσει για όλες τις αιτήσεις που δεν έχουν ακόμα λάβει άδεια παραγωγής ή εξαίρεση από την άδεια παραγωγής έως την 30η Ιουνίου του 2012!
Τα φωτοβολταϊκά θα μπορούσαν να αποτρέψουν την έκλυση πάνω από 3 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, αν απλώς επιτρέψουμε να υλοποιηθούν τα έργα. Παράλληλα αποτρέπουν τη δημιουργία νέων ρυπογόνων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, Κλεισόβης 9, 10677, Αθήνα, τηλ. 210 3806374 & 375, fax 210 3804008 www.greenpeace.gr νέων υποδομών σε γραμμές μεταφοράς, ενώ δημιουργούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Η τροπολογία του ΥΠΑΝ θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα, όχι μόνο των φωτοβολταϊκών πάρκων, αλλά και των τεσσάρων μονάδων παραγωγής φωτοβολταϊκών που ήδη υλοποιούνται στη χώρα.
Για τους λόγους αυτούς, η Greenpeace ζητά την απόσυρση της τροπολογίας του ΥΠΑΝ και την προώθηση ουσιαστικών μέτρων που θα καταστέλλουν τη γραφειοκρατία και όχι τις καθαρές πηγές ενέργειας.
Για περισσότερες πληροφορίες: Δημήτρης Ιμπραήμ, 210 3806374, 6979 443305
Σημειώσεις προς συντάκτες:
1. Μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Fraunhofer για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ιούνιος 2007), κατέταξε την Ελλάδα στη 2η χειρότερη θέση (μετά την Ουγγαρία) μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών σε ότι αφορά στη γραφειοκρατία που ταλαιπωρεί τις επενδύσεις σε ΑΠΕ.
2. Το ΥΠΑΝ προτείνει στην τροπολογία του μηνιαία μείωση της τιμής πώλησης της παραγόμενης ηλιακής κιλοβατώρας στα εξής ποσοστά:
2009 – 2012: 1,5%
2013: 1%
2014: 0,5%
3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε (23-01-08), ότι από το 2013 δε θα παραχωρούνται δωρεάν δικαιώματα εκπομπών στην ηλεκτροπαραγωγή. Έτσι κάθε συμβατικός σταθμός, υποχρεούται να αγοράζει σε δημοπρασία τα δικαιώματα ρύπανσης για το σύνολο των εκπομπών του. Το κόστος αυτό εκτιμάται σε περίπου €140.000.000 ετησίως για ένα σύγχρονο λιθανθρακικό σταθμό, εγκατεστημένης ισχύος 600MW. (Εκτιμάται συντηρητικά ότι η τιμή ανά τόνο διοξειδίου του άνθρακα ανέρχεται στα €40)
Να αποσυρθεί η τροπολογία του ΥΠΑΝ
που καταδικάζει την ηλιακή ενέργεια
Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή λιθανθρακικών σταθμών και για πανάκριβες εισαγωγές ρεύματος από τρίτες χώρες.
Καταστροφική για το μέλλον των φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα και αντίθετη με τις μέχρι τώρα διακηρύξεις της κυβέρνησης κρίνει η Greenpeace την τροπολογία για τα φωτοβολταϊκά που κατέθεσε στη Βουλή το ΥΠΑΝ. Αντί να καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία που εμποδίζει την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών[1], κατακρεουργεί τα ισχύοντα κίνητρα και καθυστερεί επί πενταετία τις αδειοδοτήσεις.
«Το ΥΠΑΝ έκανε ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που ζητούσε η κοινωνία και η κοινή λογική. Αντί να επιταχύνει τις διαδικασίες για τις αδειοδοτήσεις φωτοβολταϊκών, θεσμοθετεί την πενταετή καθυστέρηση δίνοντας άλλοθι στη γραφειοκρατία. Αντί να δώσει κίνητρα και στον οικιακό τομέα, κόβει τα κίνητρα και για τους ενδιαφερόμενους επενδυτές», επεσήμανε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
Το σχέδιο του ΥΠΑΝ μειώνει την τιμή πώλησης της παραγόμενης ηλιακής κιλοβατώρας κατά 57% ως το 2014[2]. Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι περισσότερες επενδύσεις καθίστανται μη βιώσιμες και ακυρώνονται στην πράξη. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή λιθανθρακικών σταθμών και για πανάκριβες εισαγωγές ρεύματος από τρίτες χώρες. Οι ίδιοι που επιχειρούν να σταματήσουν την ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας στην Ελλάδα, είναι αυτοί που γνωμοδότησαν θετικά στην κατασκευή και λειτουργία λιθανθρακικών μονάδων στη χώρα. Και ενώ τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το κόστος των φωτοβολταϊκών, δεν έδειξαν την ίδια ευαισθησία για τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που θα κληθούν να πληρώσουν οι καταναλωτές για τους ρύπους από τους συμβατικούς σταθμούς[3].
Το ίδιο σχέδιο, αντί να επιταχύνει και να απλοποιεί την αδειοδοτική διαδικασία, θεσμοθετεί πενταετή καθυστέρηση, καθώς προβλέπει ότι η ΡΑΕ θα γνωμοδοτήσει για όλες τις αιτήσεις που δεν έχουν ακόμα λάβει άδεια παραγωγής ή εξαίρεση από την άδεια παραγωγής έως την 30η Ιουνίου του 2012!
Τα φωτοβολταϊκά θα μπορούσαν να αποτρέψουν την έκλυση πάνω από 3 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, αν απλώς επιτρέψουμε να υλοποιηθούν τα έργα. Παράλληλα αποτρέπουν τη δημιουργία νέων ρυπογόνων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, Κλεισόβης 9, 10677, Αθήνα, τηλ. 210 3806374 & 375, fax 210 3804008 www.greenpeace.gr νέων υποδομών σε γραμμές μεταφοράς, ενώ δημιουργούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Η τροπολογία του ΥΠΑΝ θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα, όχι μόνο των φωτοβολταϊκών πάρκων, αλλά και των τεσσάρων μονάδων παραγωγής φωτοβολταϊκών που ήδη υλοποιούνται στη χώρα.
Για τους λόγους αυτούς, η Greenpeace ζητά την απόσυρση της τροπολογίας του ΥΠΑΝ και την προώθηση ουσιαστικών μέτρων που θα καταστέλλουν τη γραφειοκρατία και όχι τις καθαρές πηγές ενέργειας.
Για περισσότερες πληροφορίες: Δημήτρης Ιμπραήμ, 210 3806374, 6979 443305
Σημειώσεις προς συντάκτες:
1. Μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Fraunhofer για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ιούνιος 2007), κατέταξε την Ελλάδα στη 2η χειρότερη θέση (μετά την Ουγγαρία) μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών σε ότι αφορά στη γραφειοκρατία που ταλαιπωρεί τις επενδύσεις σε ΑΠΕ.
2. Το ΥΠΑΝ προτείνει στην τροπολογία του μηνιαία μείωση της τιμής πώλησης της παραγόμενης ηλιακής κιλοβατώρας στα εξής ποσοστά:
2009 – 2012: 1,5%
2013: 1%
2014: 0,5%
3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε (23-01-08), ότι από το 2013 δε θα παραχωρούνται δωρεάν δικαιώματα εκπομπών στην ηλεκτροπαραγωγή. Έτσι κάθε συμβατικός σταθμός, υποχρεούται να αγοράζει σε δημοπρασία τα δικαιώματα ρύπανσης για το σύνολο των εκπομπών του. Το κόστος αυτό εκτιμάται σε περίπου €140.000.000 ετησίως για ένα σύγχρονο λιθανθρακικό σταθμό, εγκατεστημένης ισχύος 600MW. (Εκτιμάται συντηρητικά ότι η τιμή ανά τόνο διοξειδίου του άνθρακα ανέρχεται στα €40)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
